ตอนที่ 680 หนี
หลังจากไป๋จื่อปีนขึ้นจากบ่อน้ำ นางก็เดินอยู่บนถนนหลวงพร้อมกับร่างที่สั่นงันงก ที่นี่ห่างจากประตูเมืองหลวงสิบกว่าลี้ นางเป็นหมอ จึงรู้ดีว่าภายใต้สถานการณ์ในขณะนี้ หา ากยังไม่รีบเปลี่ยนใส่เสื้อผ้าแห้งโดยเร็วที่สุด ทำให้ร่างกายอบอุ่นเสียก่อน นางเกรงว่าจะต้องตายบนทางกลับเมืองหลวงเส้นนี้แล้ว
ระหว่างที่นางกำลังคิดคำนวณด้วยความร้อนใจ ก็พลันมีแสงไฟวับวามอยู่ลิบๆ นางพลันกล่าวในใจว่าฟ้าย่อมมีทางออกให้คนเราเสมอ จึงรีบเดินเข้าไปหาแสงไฟนั้น พบว่าเป็นกระท่อมหลัง หนึ่ง ภายนอกดูผุพังมาก เป็นสถานที่ที่แม้แต่ขอทานก็ไม่อยากอาศัยอยู่
ภายในกระท่อมมีไฟสุมอยู่กองหนึ่ง ด้านข้างกองไฟไม่มีใครสักคน น่าแปลกยิ่งนัก
นางเดินเข้าไปหากองไฟ ทว่ายังไม่ทันจะเข้าไปถึงกองไฟนั้น เงาดำสายหนึ่งก็พลันโผล่พรวดออกมา เคลื่อนที่มาถึงเบื้องหน้าของไป๋จื่อ ในมือของคนผู้นั้นถือกริชคมกริบไว้เล่มหนึ่ ง ปลายกริชแหลมเล็งมาที่หน้าอกของนาง ทิ่มแทงเข้ามาอย่างแรงกล้า
ไป๋จื่อหลีกกายอย่างว่องไว คนผู้นั้นคล้ายกับเคลื่อนที่ได้ไม่ค่อยสะดวก จึงแทงกริชไม่ถูกตัวนาง ส่วนร่างของตนเองล้มตึงลงกับพื้น ก่อนจะสลบไปในทันที
นี่มันอะไรกัน ไป๋จ
