ื่อรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง
นางเตะกริชออกจากมือของคนผู้นั้น เมื่อแน่ใจแล้วว่าเขาสลบไปจริงๆ อีกทั้งบนร่างไม่มีอาวุธอื่นใด คราวนี้นางถึงจะนั่งยองลงข้างกายเขา เพื่อพลิกตัวเขากลับมา
ไป๋จื่ออาศัยแสงไฟที่อยู่ด้านข้างมองใบหน้าที่เยาว์วัยอย่างยิ่ง อย่างมากก็อายุยี่สิบต้นๆ หน้าตาหล่อเหลา ผิวเนียนละเอียด ท่าทางเหมือนจะเป็นคุณชายสักคนหนึ่ง
คุณชายผู้นี้บาดเจ็บ บาดแผลที่ขาซ้ายลึกจนเห็นกระดูก ตรงไหล่ขวามีรอยกระบี่ แม้จะจัดการกับบาดแผลไปแล้ว แต่ก็ยังคงมีไข้ขึ้นสูง มิน่าเล่าเขาถึงได้หน้าแดงจัด ที่แท้ก็เป็น เพราะอุณหภูมิในร่างกายพุ่งขึ้นสูงนี่เอง
เขาเป็นใครกัน เหตุใดถึงได้มาพักค้างแรมที่นี่ในสภาพนี้
เมื่อนึกถึงหายนะของตนเองเมื่อครู่ นางเกือบจะตายด้วยน้ำมือของเขาแล้ว ทว่าจู่ๆ นางก็เริ่มรู้สึกเห็นใจบุรุษที่ไม่ได้สติตรงหน้าผู้นี้อยู่บ้าง
ไป๋จื่อถอดชุดคลุมบนตัว บิดน้ำออกจนหมาด ก่อนจะพาดมันไว้ข้างกองไฟ ส่วนตัวนางเองก็นั่งลงข้างๆ เพื่อผิงไฟเช่นกัน จากนั้นนางถึงจะลากบุรุษที่สลบไปผู้นั้นเข้ามาใกล้ พัน แผลบนขาให้เขา แล้วจึงใช้กริชที่ผ่านการเผาไฟแล้ว ตัดเนื้อเน่าบนหัวไหล่ของเขาทิ้งไป สุดท้ายค่อยใช้ยาจินชวง
