ที่หาได้จากบนร่างของเขามาทาลงไปอีกครั้ง
ความเจ็บปวดบริเวณหัวไหล่ทำให้เขาตื่น เขาลืมตาขึ้นเป็นซอกเล็กๆ เห็นสตรีที่สวมเพียงเสื้อตัวในคนหนึ่งนั่งยองอยู่ด้านข้าง กำลังใส่ยาบนบาดแผลให้เขาอยู่
ผมเผ้าของนางยุ่งเหยิงมาก คล้ายกับเปียกโชกมาก่อน นางกำลังก้มหน้า ปอยผมบดบังใบหน้าไปมากกว่าครึ่ง ทำให้เขามองเห็นใบหน้าของนางไม่ชัด เห็นแต่เพียงดวงตาที่สุกใสเป็นพิเศษของน นาง ที่เพียงแค่ได้มองดวงตาคู่นี้ เขาก็รู้ได้ว่านางต้องงดงามอย่างยิ่ง
ไป๋จื่อกวาดสายตามองเขา เอ่ยเสียงเรียบว่า “ตื่นแล้วหรือ”
เขารีบหลับตา ไม่ส่งเสียงใด
ไป๋จื่อก็ไม่พูดมาก หลังจากใส่ยาเสร็จ นางก็หมุนกายไปอีกด้านหนึ่ง หันหลังให้เขา ผึ่งชุดคลุมและรองเท้าผ้าฝ้ายต่อ
เสื้อตัวในบนกายแห้งไปมากกว่าครึ่งแล้ว ทว่าเสื้อคลุมกลับยังคงต้องผึ่งไฟต่อไป ไม่รู้เช่นกันว่าเมื่อไรมันถึงจะแห้ง
ชายหนุ่มที่แกล้งหลับลืมตาขึ้นอีกครั้ง มองเงาหลังบอบบางนั้น เมื่อนึกถึงสภาพของนางในตอนนี้แล้ว ในใจของก็เกิดความรู้สึกสงสารขึ้นมา สตรีที่บอบบางเช่นนี้ปรากฏตัวที่นี่ในยา ามวิกาล ทั้งยังมีสภาพจนตรอกถึงเพียงนี้ได้ นางต้องพบเรื่องเลวร้ายอะไรมาเป็นแน่
เขาเจ็บแผลมาก ศีรษะหน
