ไป๋ฉีจากไปด้วยปณิธานอันยิ่งใหญ่ในการกอบกู้วิถีเซียนยามมา นางมาด้วยความในใจที่หนักอึ้ง ยามไป นางกลับไปด้วยความมุ่งมั่นและฮึกเหิมเจียงฉางเซิงเริ่มวาดแผนการในอนาคตของวิถีเซียนเขาไม่มีทางอยู่ที่ห้วงอนันต์สุญญตาไปได้ตลอด ที่พันมหาโลกา เขารู้แจ้งมหามรรคาได้ง่ายขึ้น มีส่วนช่วยในการฝึกบำเพ็ญของเขา ตอนนี้ที่ยังไม่ไปก็แค่เกรงกลัวมรรคาอริยะสักวันหนึ่งเขาก็จะย้ายไปที่พันมหาโลกาไม่ใช่แค่เท่านี้ เขายังจะให้วิถีเซียนแผ่ขยายไปถึงพันมหาโลกา เผื่อว่าวิถีเซียนจะไม่มีที่ขยับขยายในห้วงอนันต์สุญญตาเขามักจะรู้สึกว่าการทำวิถีบำเพ็ญหลุดพ้นไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เจ็ดทมิฬแห่งซากธุลีไม่เคยผ่านซากธุลีหลุดพ้นดังนั้นจึงไม่รู้กระบวนการแต่วิถียุทธ์แข็งแกร่ง มีตัวตนขั้นเทวะมากขนาดนั้นก็ยังผ่านมหันตภัยวิถียุทธ์ไปไม่ได้ วิถียุทธ์ยังเป็นเช่นนี้ แล้วมหันตภัยในอดีตล่ะ ใครจะกล้ายืนยันว่าก่อนหน้าวิถียุทธ์จะไม่มีวิถีบำเพ็ญที่แข็งแกร่งกว่า วิถียุทธ์ดูเหมือนจบสิ้นลงเพราะเจียงฉางเซิง แต่ไม่มีเขาก็ยังมีมรรคาอริยะ ต่อให้ผ่านมรรคาอริยะไปได้บางทีก็อาจจะมีวิถีโบราณถัดไปอีกเจียงฉางเซิงมีลางสังหรณ์ว่าภายภาคหน้าจะต้องเกิดปัจจัยบางอย่างที่มาคานอำนาจ
