ไม่ให้เขาหนุนหลังวิถีเซียนผ่านมหันตภัย เหมือนกับคำพยากรณ์ของจินฉานจื่อเมื่อนึกถึงจินฉานจื่อ เจียงฉางเซิงก็เกิดความแปลกใจขึ้นมาเขานับนิ้วพยากรณ์ ชะตากรรมของจินฉานจื่อปรากฏขึ้นในดวงตา แต่หลังจากที่วิถีเซียนรวมเป็นหนึ่ง กรรมของจินฉานจื่อก็เลือนรางลงภพก่อนเขาก็เคยได้ยินเรื่องของจินฉานจื่อ ก่อนที่เขาจะนึกไปถึงเส้าเฮ่าและสิงเทียนที่พบในจิตหวนสดับหลักคำสอน นั่นล้วนเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ตำนานภพก่อนกระทั่งเขาเกิดความคิดอันกล้าหาญขึ้นมาหรือว่าภพก่อนจะไม่อยู่ที่อดีต แต่เป็นอนาคตกันในวิถีเซียนนับตั้งแต่นี้ไป จะมีดาวโลกที่เขารู้จักถือกำเนิดขึ้นหรือเจียงฉางเซิงเฝ้ารออนาคตมากยิ่งขึ้นไปอีกสิ่งที่ควรค่าแก่การเอ่ยถึงก็คือตอนที่ปล่อยเจ็ดทมิฬแห่งซากธุลีไป มีบางตนได้ลงมือกับเขา ปรากฏว่าจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีรางวัลรอดชีวิตให้ บางทีอาจเป็นเพราะไม่ถือว่าคุกคามเขามากพอ อย่างไรก็ถูกขวางไว้ได้แล้วเจียงฉางเซิงไม่คิดอะไรมากอีก เริ่มปิดด่านรู้แจ้งมรรคาหนึ่งปีต่อมาจินฉานจื่อที่กำลังสวดมนต์อยู่ในลานกว้างถูกอรหันต์เรียกให้มาที่สถานฝึกบำเพ็ญของพระศรีอาริยเมตไตรย เขาคารวะพระศรีอาริยเมตไตรยเป็นอาจารย์อย่างเป็นทางกา
