เป็นการวางท่า กระนั้นไป๋จื่อก็รู้สึกตื้นตันนัก ทว่าก็ยังคงส่ายหน้า “ท่านแม่ ข้าไม่อยากเปลี่ยนสก กุล และไม่อยากเปลี่ยนชื่อด้วยเช่นกัน ข้าเพียงอยากเป็นตนเอง ไม่ยึดติดกับวงศ์ตระกูล ข้าต้องการให้ทุกคนแค่มองข ข้าก็รู้ว่าข้าคือไป๋จื่อ ไม่ใช่เห็นข้าแล้วเรียกข้าว่าคุณหนูจากสกุลตงฟาง”
เดิมทีตงฟางหว่านเอ๋อร์ก็มีนิสัยรักในอิสระ เมื่อได้ยินวาจาของไป๋จื่อ นางก็เข้าใจบุตรีได้อย่างถ่องแท้ “สกุล ก็เป็นเพียงสิ่งที่นำหน้าชื่อ ข้าอย่างไรก็ได้ เจ้าชอบเช่นไรก็ว่าตามนั้น แม่จะสนับสนุนเจ้าเสมอ”
ขณะนี้มีสาวใช้เข้ามารายงานว่า “คุณหนูใหญ่ คุณหนูเล็ก จิ้นอ๋องมาเจ้าค่ะ ขณะนี้รออยู่ที่โถงใหญ่”
ความปีติพลันฉายชัดบนดวงหน้าของไป๋จื่อ นางรีบเอ่ยว่า “เชิญเขาไปรอข้าที่สวนเถอะ” ไม่ได้พบกันหลายวัน ได้ยิ นว่าฮ่องเต้มอบหมายงานให้เขาทำ อย่างน้อยก็ยุ่งตลอดวันทำงานจนไม่มีเวลาว่าง ทว่านี่ยังผ่านไปไม่ถึงสามวัน เหตุ ใดเขาถึงมาได้อีกเนี่ย
ตงฟางหว่านเอ๋อร์มองท่าทางของบุตรี ในใจรู้สึกเบิกบานใจนัก จิ้นอ๋องชอบพอนาง นางเองก็ชอบพอจิ้นอ๋องเช่นกัน ได ด้แต่งให้กับคนที่ตนเองชอบพอ นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่สุดในชีวิตของสตรีแล้ว
ใต้ต้นไหวเ
