ตอนที่ 659 เหตุผล
“กลับมาก็ดีแล้วล่ะ!” พระองค์จูงมือโอรสเข้าไปในห้องทรงอักษร ก่อนจะพิจารณาเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าครั้งแล้วครั้งเล่า “สูงขึ้นมากเลยนะ ข้าจำได้ว่าตอนที่เจ้าจากเมืองหลวงไปเมื่อสิบสามปีก่อน เจ้ายังสูงเพียงเท่านี้เอง” พระองค์วางมือไว้แถวปลายจมูก จากนั้นก็ยกมือขึ้นสูงเหนือศีรษะขึ้นไป “ตอนนี้เจ้าสูงถึงเพียงนี้แล้ว”
สิบปีแล้ว พระองค์ไม่ได้พบโอรสองค์นี้มาสิบปีแล้ว เขาทั้งสูงขึ้น ผอม และผิวเข้มดีทีเดียว
“เสด็จพ่อชราลงมากนัก” จู่ๆ เขาก็พูดขึ้นมา สายตาหยุดอยู่ที่ผมสีขาวตรงจอนสองข้าง
ฮ่องเต้ยิ้มพลางโบกมือ “จะไม่ชราได้อย่างไร ข้าเอาแต่กลุ้มใจเรื่องราชกิจมากมายอยู่ทั้งวัน ตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่ได้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว”
ขันทีเฒ่าที่กำลังเช็ดน้ำตาอยู่ข้างๆ รีบเอ่ยว่า “ท่านอ๋อง ผมขาวบนศีรษะและริ้วรอยบนใบหน้าของฝ่าบาทมีมาสามปีแล้วขอรับ บัดนี้ท่านอ๋องกลับมาแล้ว ฝ่าบาทต้องสดใสขึ้นกว่าเมื่อก่อนเป็นแน่”
ไข้ใจเกิดจากการคิดถึงคนรัก คิดถึงครอบครัว โรคนี้นอกจากคนที่คิดถึงกลับมาอยู่ข้างกายแล้ว ก็ไม่มียาใดรักษาหายได้
หลังจากรู้เรื่องคุณงามความดีของพวกฟู่เจิงแล้ว พระองค์ก็มอบบำเหน็จรางวัลให้พวกเขาเป็นจวนหนึ่งหลัง
