้องหน้า นางพลันตะลึงงัน หัวใจเ เต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง บริเวณหน้าผากมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ซึมออกมาในทันที
สตรีที่อยู่ตรงหน้านางคนนี้งดงามสะสวย โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น ทว่านางกลับเคยเห็นดวงตาเช่นนี้บนใบห หน้าของใครอีกคนหนึ่ง เป็นดวงตาที่เหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน
ตงฟางหว่านเอ๋อร์ก็ตะลึงงันเช่นกัน ในใจเกิดความผิดหวังอย่างชัดเจน ใบหน้าของเด็กคนนี้ไม่มีความคล้าย ยคลึงกับนางแม้สักครึ่งส่วน นางยังจำตอนที่เหยียนเอ๋อร์เกิดมาได้ แม่นมและเหล่าสาวใช้ต่างก็พูดเป็น นเสียงเดียวกันว่าดวงตาของบุตรีนางเหมือนกับนางอย่างยิ่ง ทว่าสตรีเบื้องหน้าผู้นี้มีดวงตาเรียวเล็ก คนคนหนึ่งจะดวงตาเล็กลงได้ถึงเพียงนี้เลยหรือ
นางไม่ใช่เหยียนเอ๋อร์
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด นางถอนหายใจด้วยความโล่งอกออกมา
ตงฟางมู่เห็นสีหน้าของบุตรีแล้ว ก็รู้ว่านางแน่ใจแล้วเช่นกัน จึงหันไปกล่าวกับเผยชิงหานว่า “เจ้า าบอกว่านางคือเผยเซี่ยเหยียน แต่ไหนเล่าหลักฐาน เจ้าคงจะพูดไปเรื่อยเปื่อยไม่ได้กระมัง แค่ริมฝีปากบน ล่างกระทบกันก็ใช้ได้ มันไม่ง่ายเช่นนั้นหรอกนะ”
ความเย็นชาของตงฟางมู่กับตงฟางหว่านเอ๋อร์ล้วนเหนือความคาคหมายของเผยชิงหาน หากบอกว่าความเย็นชา าที่หน้าประตูเม
