เจินจู
ไป๋เจินจูกดข่มความโศกเศร้าในหัวใจเอาไว้ แล้วหันหน้าไปหาตงฟางหว่านเอ๋อร์ “ท่านแม่ ท่านจะไม่กลับไป ปกับข้าหรือเจ้าคะ ลูกเฝ้าคิดถึงท่านอยู่ทุกคืน”
ตงฟางหว่านเอ๋อร์ไม่ตอบ กลับเป็นตงฟางมู่ที่พูดขึ้นว่า “ตอนนี้นางกลับไปไม่ได้ กำลังอยู่ในช่วงพักฟ ฟื้น”
เผยชิงหานพลันหวั่นไหว รีบถามว่า “ข้าว่าสีหน้าหว่านเอ๋อร์ดูดีขึ้นมากแล้ว นางพบหมอเทวดาจากที่ไ ไหนหรือขอรับ”
ตงฟางมู่มองเผยชิงหานคล้ายยิ้ม คล้ายไม่ยิ้ม จนสุดท้ายก็เบนสายตาไปยังร่างของไป๋เจินจู เขากล่าวว่า า “พบหมอเทวดาคนหนึ่งจริงๆ นั่นแหละ พูดแล้วก็บังเอิญนัก ข้าพบหมอเทวดาผู้นี้จากโถงจี้เหรินที่เ เมืองชิงหยวน สกุลไป๋เช่นเดียวกัน”
สีหน้าของไป๋เจินจูพลันแปรเปลี่ยน เดี๋ยวขาว เดี๋ยวแดง ทว่าดวงตากลับเต็มไปด้วยความลนลาน ทำอะไรไม่ถ ถูก ร่างกายก็สั่นเทาขึ้นมาอย่างคุมไม่อยู่
ตงฟางหว่านเอ๋อร์เห็นดังนั้นก็รีบถามว่า “พวกเจ้าน่าจะรู้จักกระมัง เขาชื่อว่าไป๋จื่อ เป็นคนหมู่บ้า านหวงถัวเช่นเดียวกัน”
ไป๋เจินจูส่ายหน้าทันที “ไม่รู้จัก พวกข้าไม่รู้จักกัน ข้าไม่รู้จักเขา”
ตงฟางมู่แค่นเสียงเย็นทันควัน “ไม่รู้จักจริงหรือ ไม่เช่นนั้นข้าจะเชิญนางมา ให้พวกเจ้าพบหน้ากันสักค ครั้
