ตอนที่ 641 ผู้สูงศักดิ์มักขี้ลืม
ชั้นสองมีห้องรับรองเรียงรายอยู่ทั้งแถว มีทั้งห้องขนาดเล็กและใหญ่ ทว่าก็จัดการห้องให้ตามจำนวนคนที่มาเยือนทั้งนั้น
ภายในห้องรับรองทุกห้องล้วนมีช่างปักผ้ามากประสบการณ์คนหนึ่ง คอยเลือกผ้าและให้คำแนะนำแก่เหล่าฮูหยินและคุณหนูทั้งหลาย
ขณะนี้ประตูห้องรับรองหนึ่งเปิดอ้าอยู่ ภายในมีเสียงสนทนาดังลอดออกมาด้วย
“หนานเอ๋อร์ เจ้าดูสิ ผ้าที่เสวี่ยเอ๋อร์เลือกให้เจ้ายอดเยี่ยมนัก เจ้าสวมแล้วจะต้องเหมาะมากเป็นแน่”
“พี่หนานรูปร่างดีเจ้าค่ะ ใส่อะไรก็ดูดีทั้งนั้น”
“เจ้านี่ปากหวานเหลือเกินนะ ยังไม่ทันแต่งเข้าสกุลเมิ่งเลย เจ้าก็มีใจออกจากสกุลเดิมเสียแล้ว พี่ใหญ่ของเจ้าคงต้องชอกช้ำเป็นแน่ เจ้ามาที่หอเทียนอีวันนี้ ไม่ใช่เพราะต้องการเลือกผ้าให้พี่ใหญ่ของเจ้าหรอกรึ”
“ไอ้หยา พี่สะใภ้ ท่านอย่าพูดมั่วสิเจ้าคะ!”
เผยเซี่ยเฉินฟังออก ว่านั่นเป็นเสียงของเจิ้งหรูเสวี่ย นางเคยพบอีกฝ่ายอยู่สองหน และเป็นดังคำร่ำลือจริงๆ ว่าเจิ้งหรูเสวี่ยเป็นสตรีที่อ่อนช้อย ฉลาดเฉลียว งดงาม และใจกว้างนัก
ครั้นเดินไปถึงหน้าประตู นางทำเป็นเดินผ่านไปโดยไม่สนใจ ทว่าก็หันหลังกลับไปมองในทันที ก่อนจะแสร้งทำสีหน้าประหลาดใจเอ่ย
