ตอนที่ 642 ไม่ติดกับนาง
เมิ่งหนานรู้สึกหงุดหงิดมาก เพราะตนตกหลุมพรางของผู้เป็นมารดาเข้าให้แล้ว นางบอกไว้ดิบดีว่าให้เขามารับนางกลับจวน แล้วไฉนเป็นเช่นนี้ไปได้
หานซื่อเห็นเมิ่งหนานนั่งอยู่ไกลนัก ในมือถือถ้วยชาไม่ยอมวาง เดี๋ยวพักหนึ่งก็มองออกไปนอกหน้าต่าง อีกพักหนึ่งก็คลี่พัดในมือเล่น ไม่ชายตาแลหรูเสวี่ยตรงนี้สักครั้งเดียว
น่าเสียดายนัก เมิ่งหนานไม่ติดกับนาง
“ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ยังมีอะไรอีกมากที่ต้องเตรียมให้พร้อมในงานเลี้ยงวันส่งท้ายปีเก่า ข้าต้องเร่งมือให้มาก ไม่อาจล่าช้าได้อีกแล้ว”
ฮูหยินสกุลเมิ่งอยากรั้งเขาไว้ ทว่าเห็นสีหน้าเขาไม่ค่อยสบอารมณ์เช่นนี้ ในที่สุดก็ต้องปิดปาก ทำได้เพียงมองบุตรชายของตนเองหายไปจากประตู
เจิ้งหรูเสวี่ยตาแดง ก้มหน้างุด “ท่านน้า เสวี่ยเอ๋อร์ก็ต้องขอลาแล้วเจ้าค่ะ”
หานซื่อเห็นหญิงสาวมีท่าทางเช่นนั้น ในใจก็รู้สึกกังวลและลำบากใจในทันที ความรู้สึกมากมายสับสนปนเป
จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไป
เมิ่งหนานขึ้นไปนั่งบนรถม้า จินเสี่ยวอันที่อยู่ด้านข้างยิ้มว่า “คุณชาย ตอนที่ท่านเพิ่งออกมา ขอบตาคุณหนูเจิ้งแดงเถือกทีเดียว ตอนนี้เกรงว่าคงร้องไห้ไปแล้ว”
ชายหนุ่มถอนใจเสียงหนึ่ง ก่อนจะหลั
