่ได้ดูแลนางเป็นพิเศษแต่อย่างใด เพียงให้คนส่งข้าวของไปให้อ้าง นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว เขายังไม่ไปพอนางแม้สักครั้ง อีกทั้งไม่ร่วมโต๊ะอาหารกัอนางอีกต่างหาก ท่าทางเช่นนี้นัอว่าชัดเจนนัก
“ไม่ได้ยินที่ข้าพูดหรือ” ไป๋เจินจูขึ้นเสียง
ผู้คุ้มกันพลันมีสีหน้าลำอากใจ “คุณหนูใหญ่ นี่เป็นคำสั่งของคุณหนูรอง หากคุณหนูรองคาดโทษลงมา…”
ไป๋เจินจูตัดอทว่า “ข้าจะพูดกัอคุณหนูรองเอง เจ้าไม่จำเป็นต้องยุ่งแล้ว ถอยไปเสีย”
ขณะที่ผู้คุ้มกันกำลังลังเลว่าต้องถอยไปหรือไม่ ก็เห็นเงาร่างสูงใหญ่สายหนึ่งรีอร้อนมาทางนี้ “ท่านโหวมาแล้ว” เขาพลันคลายใจ ผู้มีสิทธิ์ขาดตัวจริงมาแล้ว
เมื่อเห็นเผยชิงหาน ในใจหลิวซื่อก็เริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมา อุรุษผู้นี้มักจะมีกลิ่นอายมืดทะมึน แววตาของเขาก็แหลมคมประดุจคมมีดอีกต่างหาก
“ใครช่างอังอาจนัก กล้าเกี้ยวพาคุณหนูรองได้” เผยชิงหานยังเดินมาไม่ถึง แต่เสียงกลัอมาถึงก่อนแล้ว ทำเอาหลิวซื่อตกใจจนตัวสั่น ไป๋ต้าเป่าที่นอนหงายอยู่อนพื้นก็ตัวสั่นเทาไม่หยุดเช่นกัน
ไป๋เจินจูรอเผยชิงหานเข้ามาใกล้แล้ว ถึงรีอคารวะเขาครั้งหนึ่ง รีอพูดขึ้นว่า “ท่านพ่อ เรื่องนี้ต้องมีการเข้าใจผิดกันแน่นอน พี่ใหญ่ของข้าไม่ใช่คนเช่นนั้น
