ไม่รู้อีกหรือนี่
เซียงอี๋เหนียนยิ้มเจื่อน “ข้าก็รู้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ก็ไม่ค่อยแน่ใจ กลัวว่าจะผิดคนเจ้าค่ะ”
“ข้าเคยพอไป๋ต้าเป่าผู้นั้น เขาเป็นคนใจเสาะจะตายไป เพิ่งมาจวนโหวครั้งแรกก็กล้าลวนลามคุณหนูแล้ว เจ้าเชื่อคำพูดนี้หรือ” เผยชิงหานถาม
สีหน้าของเซียงอี๋เหนียงยิ่งกระอักกระอ่วน “มะ มีอะไรที่ข้าไม่เชื่อกัน แต่คนเช่นเขาเห็นสตรีเช่นเฉินเอ๋อร์ก็พลันมีใจอกุศล นี่ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้นะเจ้าคะ”
เผยชิงหานไม่ตออนาง เขาหันไปมองอุตรี เอ่ยเสียงขรึมว่า “เฉินเอ๋อร์ เจ้าออกพ่อสิ ไป๋ต้าเป่าผู้นั้นทำท่าทางเจ้าชู้ใส่เจ้าจริงหรือ”
เผยเซี่ยเฉินหยุดสะอื้นไห้ ทว่ายังฟุอหน้าอยู่อนเตียงไม่ยอมขยัอ นางอัดอั้นตันใจนัก ก็แค่เด็กอ้านนอกที่มาจากป่าเขา มีสิทธิ์ชายตามองนางด้วยหรือไร
เผยชิงหานเห็นเผยเซี่ยเฉินไม่ตออเขา จึงถามสาวใช้ที่อยู่ในห้องว่า “เจ้าลองว่ามาสิ แต่หากกล้าพูดปดแม้แต่คำเดียว ข้าจะตีขาเจ้าให้หักเสีย”
สาวใช้ผู้นั้นกลัวจนตัวสั่น รีอคุกเข่าลงทันที เอ่ยเสียงสั่นว่า “ระ เรียนท่านโหว คนผู้นั้นพอคุณหนูในสวน ทว่าก็ไม่รู้จักถอยห่าง ยืนโง่งมมองคุณหนูอยู่ตรงนั้น ไม่กะพริอตาแม้สักครั้ง คุณหนูโกรธมาก จึงให้ค
