ตอนที่ 634 คนต้องพึ่งอาภรณ์ ส่วนพระต้องพึ่งจีวร
หลิวซื่อรีบพูดว่า “เจินจูพูดถูกต้องแล้ว หญิงชายแตกต่างกัน พวกเจ้าพบหน้ากันเช่นนี้ไม่ค่อยเหมาะสมจริงๆ เจ้ารออยู่ตรงนี้ก่อน ข้าพูดกับเจินจูครู่เดียวก็ออกมาแล้ว”
ไป๋ต้าเป่าทำได้เพียงตอบตกลง แล้วมองมารดาเดินเข้าไปในเรือน เขารู้สึกเบื่อหน่ายนัก อีกทั้งตรงนี้หนาวทีเดียว เมื่อครู่เพิ่งจะเดินให้ร่างกายได้อบอุ่นขึ้นมา ตอนนี้ยืนอยู่เฉยๆ แล้วจึงรู้สึกหนาวยิ่งกว่าเดิม
เขามองไปรอบๆ เห็นสวนที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลสวยงามมาก อีกทั้งยืนอยู่ตรงนี้หน้าเบื่อนัก จึงถือโอกาสไปเดินเล่นในสวนเสียเลย เผื่อว่าจะอบอุ่นร่างกายได้ด้วย
ทันทีหลิวซื่อเข้าไปในเรือน นางเห็นไป๋เจินจูอยู่ในชุดสีสวยสด ประดับปิ่นเต็มศีรษะ ราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคนจริงๆ ท่าทางราวกับเป็นคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ไปแล้ว
นางยิ้มว่า “จริงๆ เลยนะ คนต้องพึ่งอาภรณ์ ส่วนพระก็ต้องพึ่งจีวร เจ้าแต่งองค์ทรงเครื่องขึ้นมาเช่นนี้แล้ว เหมือนเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่งจริงๆ เลยนะ”
ไป๋เจินจูมุ่นคิ้วมองนาง ในใจรู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง ในเรือนนี้มีคนอยู่มากมาย ยังกล้าพูดจาไม่รู้จักกาลเทศะเช่นนี้อีก จะบอกว่าเมื่อก่อนคนไม่ใช่คุณหนู
