ตอนที่ 621 หลินหยาง
จ้าวหลานยิ้ม “เด็กโง่ ทำอย่างกับข้าจะไม่พอใจที่เจ้าจะทำเรื่องนี้ เจ้าอยากทำอะไรก็ทำเถอะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร แม่ล้วนสนับสนุนเจ้า”
ไป๋จื่อกอดจ้าวหลาน ซุกหน้าลงที่ไหปลาร้าของนาง “ท่านแม่ ไม่ว่าต่อไปจะเป็นเช่นไร ท่านจะเป็นท่านแม่ของข้าตลอดไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เรื่องนี้จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง”
จ้าวหลานลูบหลังบุตรสาว เอ่ยพร้อมรอยยิ้มว่า “แม่รู้ ทว่าแม่แท้ๆ ของเจ้าจะต้องรักเจ้ามากยิ่งกว่าข้าแน่ เจ้าจงดีกับนาง อย่าได้ทำตัวห่างเหินกับนางเลย นางจะเสียใจเอาได้นะ”
ไม่มีอะไรทำให้แม่คนหนึ่งเสียใจได้มากเท่ากับลูกของตนเองตีตนออกห่างแล้ว
ไป๋จื่อยิ้มจาง “ข้ารู้เจ้าค่ะ ท่านแม่ ท่านดีที่สุดเลย!”
จ้าวหลานลูบเรือนผมไป๋จื่อ “เด็กโง่!”
หรูเอ๋อร์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เห็นพวกนางกอดกัน ในใจก็รู้สึกอิจฉามาก เพราะนางเองก็คิดถึงแม่เช่นกัน
“พี่ไป๋ เมื่อไรแม่ของข้าจะมาหาข้าบ้าง”
“อีกไม่นานหรอก เดี๋ยวนางก็จะมาแล้ว” ไป๋จื่อเอ่ย
…
เมื่อฟ้ามืดลง ไป๋จื่อเห็นตงฟางหว่านเอ๋อร์หลับไปแล้ว ชีพจรของนางมั่นคงและสงบ จึงวางใจลงได้บ้าง เด็กสาวให้ชุ่ยเอ๋อร์ดูแลนางให้ดี ก่อนบอกชุ่ยเอ๋อร์ว่าตนจะปิดเรือนหลอมยา หากไม่ม
