ายไม่ได้ ตายไม่ได้เด็ดขาด
เมื่อเข้าไปในห้องของตงฟางหว่านเอ๋อร์แล้ว สาวใช้สองคนคุกเข่าร้องไห้อยู่ข้างเตียง นางจึงปรี่ไปถึงข้างเตียงบ้าง มือข้างหนึ่งจับชีพจรของตงฟางหว่านเอ๋อร์ ส่วนมืออีกข้างหนึ่งเปิดเปลือกตาตรวจสอบดู
ยังมีชีพจรอยู่ ลูกตาก็ยังปกติดี แต่แล้วเหตุใดชีพจรของนางถึงอ่อนเช่นนี้เล่า
“เร็วเข้า นำเข็มเงินมา” ไป๋จื่อเอ่ยเสียงดัง
ชุ่ยเอ๋อร์ที่ตามหลังนางมารีบหยิบล่วมยามา แม้จะกระวนกระวายใจจนทำอะไรไม่ค่อยถูก ทว่าก็ยังค้นหากระเป๋าเข็มจากในล่วมยาจนเจอ และส่งมันให้นางจนได้
ไป๋จื่อสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วเลิกผ้าห่มบนกายตงฟางหว่านเอ๋อร์ออก รวมถึงปลดอาภรณ์ของนางออกด้วย ก่อนจะแทงเข็มเงินลงบนร่างกายของฮูหยินผู้นี้ทีละเข็ม
นางใช้วิชาฝังเข็มตามจุดต่างๆ กระตุ้นลมหายใจของอีกฝ่าย นางฝังเข็มไปทั่วร่างกายทั้งหมดเก้าร้อยเก้าสิบแปดจุด หลังจากทำเช่นนี้เสร็จรอบหนึ่งแล้ว นางก็ทำซ้ำอีกรอบแล้วรอบเล่า จนกระทั่งลมหายใจของตงฟางหว่านเอ๋อร์กลับมามั่นคงอีกครั้ง
เมื่อเห็นเช่นนั้น นางถึงจะหยุดมือ เสื้อผ้าตัวบางบนร่างกายเปียกชุ่มไปหมด แนบชิดอยู่กับเนื้อกาย ทำให้ส่วนโค้งเว้าของสตรีปรากฏออกมาอย่าชัดเจน
