ตอนที่ 616 เป็นแม่นาง ไม่ใช่เด็กหนุ่ม
ชา? ไป๋จื่อเหลือบมองกาน้ำชาที่อยู่บนโต๊ะเล็กๆ ข้างเตียง นางชี้มันพร้อมกับถามว่า “นี่น่ะหรือ”
ชุ่ยเอ๋อร์พยักหน้า “นั่นแหละ”
ไป๋จื่อยกกาน้ำชาขึ้นมา ภายในกาเหลือน้ำชาอยู่เพียงครึ่งเดียว เย็นชืดไปนานแล้ว ตัวน้ำชามีสีเหลืองอ่อน ไม่มีใบชาลอยอยู่ นางลองยกมันขึ้นมาดมดู ก่อนจะขมวดคิ้วไปในทันที
“นี่เป็นชาที่ฮูหยินดื่มประจำ หรือว่ามันมีปัญหา” ชุ่ยเอ๋อร์รีบถาม
“เหตุใดในชานี้ถึงมีโสมด้วย” ไป๋จื่อถามกลับ
ชุ่ยเอ๋อร์ตอบว่า “มันเป็นโสมภูเขาร้อยปีที่นายใหญ่ไหว้วานคนให้ไปหามา ว่ากันว่าดีต่อร่างกายของคนที่กำลังป่วย นายใหญ่จึงให้พวกข้าเติมมันลงไปยามที่ต้มชาด้วยเล็กน้อย จนถึงวันนี้ก็ทำเช่นนั้นมานานแล้วละ”
ไป๋จื่อส่ายหน้า พลางถอนหายใจเสียงยาว “อาการของฮูหยินทรุดหนักที่ตรงนี้แหละ โสมภูเขาเป็นของดีก็จริง ทว่าฮูหยินนางอ่อนแอเกินกว่าจะบำรุงร่างกายได้ ยิ่งบำรุงก็ยิ่งจะมีแต่อาการแย่ลง โชคดีที่เจ้าไปหาข้า และข้ามาถึงที่นี่ทันกาล แม้จะยากนักกว่าจะยื้อชีวิตของนางไว้ได้ก็ตามที”
ครั้นได้ฟังดังนั้น สีหน้าของชุ่ยเอ๋อร์ก็เปลี่ยนไป นางรีบกล่าวกับสาวใช้สองคนที่อยู่ในห้อง “เร็วเข้า น
