ตอนที่ 609 เพนิซิลิน
ไป๋จื่อส่ายหน้า “หากเป็นเมื่อสามปีก่อน ข้าก็มีวิธีรักษานางจริงๆ ขอรับ ทว่าตอนนี้…” นางถอนใจเสียงหนึ่ง และไม่พูดต่อไปอีก
“ตอนนี้ทำไมหรือ ตอนนี้ยังไม่สายเกินไป ต้องรักษาให้หายได้แน่นอน ถูกต้องหรือไม่” ตงฟางมู่ถาม
“นายใหญ่ตงฟาง ข้าไม่อยากปิดบังท่าน ตอนนี้ข้าไม่สามารถรักษาอาการของฮูหยินได้ อย่างมากก็ทำได้แต่ปรับสมดุลร่างกายให้นาง ยืดอายุขัยของนางให้ยาวขึ้น นี่เป็นสิ่งเดียวที่ข้าทำได้” ไป๋จื่อเอ่ยตามตรง
ตอนนี้นางทำเพนิซิลินไม่ได้ มันเป็นยาที่บริษัทยาเสียเวลาไปหลายสิบปี ถึงจะผลิตออกมาได้ ไม่ใช่ยาที่สามารถเก็บสมุนไพรไม่กี่ชนิดมาหลอม ก็จะหลอมออกมาได้
และยาที่สามารถช่วยชีวิตฮูหยินผู้นั้นได้ในตอนนี้ ก็มีแต่เพนิซิลินเท่านั้น
ตงฟางมู่ได้ฟังเช่นนั้น ก็ราวกับชราลงไปมากโขในพริบตาเดียว บนใบหน้าที่เพิ่งสดใสใบนั้น พลันมีริ้วรอยเพิ่มขึ้นมากทีเดียว
เขาชะงักไปตรู่หนึ่ง และสุดท้ายก็ไม่ได้ร้องขออะไรอีก โบกมือกล่าวว่า “จัดหาที่อยู่ให้หมอไป๋ ให้เขาอยู่ดูแลหว่านเอ๋อร์ที่นี่”
ชุ่ยเอ๋อร์รับตำสั่ง แล้วพาไป๋จื่อออกจากห้องโถง ไปยังห้องพักแขก
หลังเข้าไปในห้องพักแขก ชุ่ยเอ๋อร์ก็พูดว่า “ลานบ้านนี
