ตอนที่ 595 แก้แค้น
ตอนต้มโจ๊กก็ยังคงมีคนจับจ้องนาง นางซ่อนซองกระดาษที่ใส่ผงยาไว้ในแขนเสื้อพักใหญ่แล้ว ครั้นคนโจ๊กก็ให้ผงยานั้นไหลงลงไปจากแขนเสื้อทีละเล็ก ทีละน้อย มือของนางคอยคนโจ๊กอยู่ตลอดเวลา อีกทั้งผงยาเป็นสีขาว เมื่อสาดมันลงไปทีละนิดเช่นนี้ จะมองด้วยตาเปล่าจึงเป็นเรื่องยาก นางทำเช่นนี้ไปเรื่อยๆ จนผงยาทั้งซองหมดเกลี้ยง โจ๊กนี้ก็ถือว่าต้มเสร็จพอดี
เมื่อต้มโจ๊กเสร็จแล้ว ไป๋จื่อตักให้ตนเองก่อนถ้วยหนึ่ง เสนอว่าจะช่วยพวกเขาชิมดูก่อน
ทหารได้กลิ่นหอมของโจ๊ก จนไม่รู้ว่าท้องของตนเองร้องไปกี่ครั้งแล้ว และเขาก็รู้เช่นกันว่าข้าวพวกนี้เป็นข้าวที่เหลือสุดท้ายแล้ว หมดวันนี้ไป พรุ่งนี้พวกเขาก็ต้องกินมันเทศย่างเช่นกัน แล้วในเวลาเช่นนี้ เขาจะตัดใจให้ไป๋จื่อถ้วยหนึ่งได้อย่างไรกัน
จากนั้นก็มีทหารสองคนมายกโจ๊กไป ทหารสามร้อยนายแบ่งกันคนละถ้วย ทว่าจนสุดท้ายแล้วเหลืออยู่สิบกว่าคนที่ไม่มีโอกาสได้กิน ทำได้เพียงย่างมันเทศกินกับพวกชาวบ้าน
ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง ไป๋จื่อแอบขยับกายเข้าไปหาหูจ่างหลิน แล้วส่งมีดผ่าตัดเล่มบางและเล็กให้เขา ก่อนจะกล่าวเสียงเบาว่า “ข้าใส่ยาลงไปในโจ๊กที่พวกเขาก
