รอยเท้าที่ยุ่งเหยิงไป ก่อนจะพบว่ารอยเท้าเหล่านี้มุ่งหน้าไปยังทิศทางหนึ่ง นั่นก็คือเทือกเขาลั่วอิง
เฉินไท่เหรินบอกว่าทัพศัตรูเหล่านี้บุกจากอาณาเขตซีเยว่ เข้ามาทางเทือกเขาลั่วอิง เมื่อผ่านป่าหนาทึบนี้ไป ก็จะเข้าสู้แขตแดนของแคว้นฉู่แล้ว
หมายความว่าพวกเขาย้อนกลับไปทางเดิมหรือ
……….
ตอนที่ 592 เชลย
ไป๋จื่อกล่าวกับจ้าวซู่เอ๋อว่า “ตอนนี้ท่านกลับไปในเมืองก่อน หารถม้ามาอีกคันหนึ่ง ให้คนไปส่งท่านที่ค่ายทหาร ข้าเดาว่าพวกหูเฟิงต้องยังไม่รู้เรื่องนี้แน่ ท่านไปหาหูเฟิงและอาอู่ เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ให้พวกเขาฟังที”
จ้าวซู่เอ๋อรีบถาม “แล้วเจ้าเล่า เจ้าจะไปที่ใด”
เด็กสาวชี้ไปในป่าที่ไกลออกไป “ข้าจะตามไปก่อน อาจจะมีโอกาสช่วยพวกเขาได้”
ทว่าจ้าวซู่เอ๋อพลันส่ายหน้า “ไม่ได้ ข้าไม่วางใจให้เจ้าไปคนเดียวหรอก จะไปก็ไปด้วยกัน จะตายก็ตายด้วยกัน”
ไป๋จื่อยิ้มขื่น “พี่สะใภ้ ข้าไม่ได้จะส่งตัวเองไปตาย ท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้าหรอก ข้ามีวิธีป้องกันตนเอง ท่านฟังคำข้านะเจ้าคะ รีบไปหาหูเฟิงและอาอู่ และต้องจำไว้ว่าหากไม่พบอาอู่ เช่นนั้นก็ต้องตามหาโจวกัง ฟู่เจิง
