ที่นั่นหากอยากจะออกไปข้างนอกในยามวิกาล ไม่มีคำสั่งที่เขียนด้วยมือของขุนนางก็ไม่มีทางออกไปได้โดยเด็ดขาด จะติดสินบนกี่ตำลึงก็ไม่ได้ผล
รถม้าคันหนึ่งตามมาด้วยรถเทียมวัวคันหนึ่ง หญิงชราที่บัดนี้ร่างแข็งทื่อแล้วนอนอยู่ในรถเทียมวัว ส่วนคนอื่นเบียดกันอยู่ในรถม้า ต่อให้เป็นคนใจกล้าบ้าบิ่นเพียงไร แต่จะให้เบียดร่างอยู่กับศพหนึ่งเช่นนั้นก็ออกจะน่ากลัวเกินไปอยู่บ้าง
ครั้นกลับมาถึงสกุลไป๋ พวกเขาวางร่างของหญิงชราลงก่อน แล้วตั้งใจค้นหาทั้งด้านในและนอกบ้านอย่างละเอียด แต่ก็ยังคงไม่มีวี่แววของบ้านใหญ่และไป๋เจินจู
หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวว่า “น่าแปลกจริงเชียว บ้านใหญ่หายไปไหนกันหมด แม้กระทั่งเจินจูก็หายไปด้วยหรือนี่”
คนดีในหมู่บ้านบางคนหลับไม่ลง รอคอยพวกเขากลับมาอยู่ตลอด ครั้นเห็นว่ามีแสงไฟจากคบเพลิงสว่างขึ้นที่ตรงนี้ ก็พากันรวบรวมความกล้าล้อมหน้าล้อมหลังเข้ามา
“ท่านหัวหน้าหมู่บ้าน เจ้ารองเป็นอย่างไรบ้าง เขาไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่” คนหนึ่งถามขึ้น
หัวหน้าหมู่บ้านออกมาจากในลานบ้าน กล่าวกับคนผู้นั้นว่า “เจ้ารองไม่เป็นอะไรแล้ว ช่วยชีวิตเขากลับมาได้ จางซื่อกับฟู่กุ้ยก็ไม่เป็นอะไรเช่นกัน มีเพียงหญิงชราที่ทนไม่ไหว ตอนนี
