ังไม่ชัดเจน อีกอย่างถึงแม้จะเป็นเรื่องจริง ข้าก็ไม่มีทางยอมได้ ข้ามีบุตรสาวเพียงคนเดียว กว่าจะเลี้ยงมาจนโตไม่ใช่เรื่องง่าย เขามาพูดว่าถูกชะตากับบุตรสาวของข้า ต้องการพานางไปด้วย จากนั้นก็จะให้เขาพาไปหรือ ใต้หล้ามีเรื่องเช่นนี้ที่ไหนกัน”
“พูดจามากความ ความหมายเจ้าคือต้องการเงินใช่หรือไม่ หากต้องการเงินก็ง่ายนัก เจ้าเสนอราคาสิ จะเท่าไรเขาก็จ่ายให้เจ้าได้” หลิวซื่อยิ้มเยาะ
ครั้นจางซื่อได้ยินดังนั้น นางก็อยากจะเงื้อฝ่ามือฟาดลงไปเสียจริง “เจ้าหมายความว่าอย่างไร พูดเหมือนกับว่าข้าอยากขายบุตรสาวกินอย่างไรอย่างนั้น ข้าจะบอกเจ้าให้ ไม่มีใครรู้เบื้องลึกเบื้องหลังของคนผู้นั้น ใครจะรู้ว่าเขาเดินทางไกลมาถึงที่นี่เพื่ออะไร แม้ข้าจางซูเหมยจะยากจน แต่ก็ไม่มีทางขายบุตรสาวของตนเองเพื่อเงินเด็ดขาด ไม่มีวัน!”
หลิวซื่อรู้ว่าพักนี้จางซูเหมยใกล้ชิดกับนางเด็กสารเลวไป๋จื่อ นางย่อมไม่บอกเรื่องนับญาตินี้กับจางซูเหมยเด็ดขาด ด้วยนิสัยของจางซูเหมยผู้นี้ จะต้องนำเรื่องนี้ไปบอกไป๋จื่อแน่
เจ้ารองเห็นพี่ใหญ่และสะใภ้ใหญ่สองคนส่งสายตาหากันไม่ยอมหยุด ไม่รู้ว่ากำลังวางแผนอะไรกันอยู่ ก็พลันรู้สึกไม่สบายใจในทันที “พี่ใหญ่ สะใภ้ใหญ่
