เองก็มีสายตาแหลมคม ทว่าเขารังเกียจที่จะมองเจ้าใหญ่ จึงมองไม่เห็นสีหน้าปลอมๆ ของอีกฝ่ายโดยสิ้นเชิง
“สิบสามปีก่อน สกุลเผยของข้าทำเด็กหายไปคนหนึ่ง พู่หยกชิ้นนี้ติดตัวเด็กคนนั้นในเวลานั้น ข้าพูดเช่นนี้ เจ้าเข้าใจหรือไม่” เผยชิงหานกล่าว
เจ้าใหญ่พยายามข่มความรู้สึกยินดีในใจ สิบสามปีก่อนเสี่ยวเฟิงเพิ่งจะอายุได้สามปี หากเป็นเด็กชาย นำเสี่ยวเฟิงส่งไปแก้ขัดก็นับว่าเป็นเรื่องดีทีเดียว
“เป็นเด็กชายหรือเด็กหญิงขอรับ” เขาถามเสียงสั่น
เผยชิงหานตอบทันทีว่า “เด็กหญิง ตอนที่เด็กหายไป ยังอายุไม่ถึงขวบปี” ระหว่างที่พูด สายตาของเขากวาดมองคนหลายคนในเรือน ทว่าไม่เห็นมีเด็กหญิงที่อายุใกล้เคียงกันเลย เขาจึงถามอีกว่า “ข้าอยากรู้ว่าตอนนี้เด็กคนนี้อยู่ที่ไหน”
เด็กที่หายไปเมื่อสิบสามปีก่อนนั้น ตอนหายไปอายุยังไม่ถึงขวบปี นั่นหมายความว่าตอนนี้เด็กหญิงคนนั้นเพิ่งอายุสิบสามปีเต็มหรือ เจ้าใหญ่ หลิวซื่อ แม้กระทั่งหญิงชราต่างก็นึกถึงคนคนเดียวกันในโดยพลัน
ไป๋จื่อ นางเด็กน่าตายผู้นั้น นางแทบจะตรงกับทุกเงื่อนไขที่กล่าวมา แม้กระทั่งหน้าตาของนาง สวรรค์ แม้กระทั่งหน้าตาของนางก็คล้ายกับผู้มาเยือนตรงหน้านี้อยู่หลายส่วน มิน่าเล
