อบถามจนทั่วว่าบ้านใดทำเด็กหายบ้าง ทว่าก็ไม่เคยได้ข่าวคราวอะไร นางทั้งน่ารักน่าเอ็นดู พวกข้าสองสามีภรรยาไม่มีบุตรสาวพอดี จึงเลี้ยงนางไว้ คิดอยู่เสมอว่าต้องมีสักวันที่พ่อแม่แท้ๆ ของนางจะพบนาง รวมถึงช่วยนางเก็บพู่หยกชิ้นนี้มาโดยตลอด ทว่าก่อนหน้านี้ที่บ้านของพวกข้าขัดสนจริงๆ หมดหนทางทำมาหากิน ถึงได้นำพู่หยกชิ้นนี้ไปจำนำ ด้วยหวังว่าจะนำเงินมาใช้ให้พอผ่านฤดูหนาวครั้งนี้ไปได้ เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า พวกข้าจะปลูกพืชผักให้มากหน่อย จะได้ไถ่ของคืนมาให้นาง”
วันนี้หญิงชราและหลิวซื่อต้องมองเจ้าใหญ่ใหม่แล้วจริงๆ วาจาของเขานี้ ช่างไม่ธรรมดาอย่างแท้จริง
