ามีมองตาขวางใส่นาง “เจ้าช่างโง่เขลานัก ไม่เข้าใจหรือไร”
แน่นอนว่าหลิวซื่อไม่เข้าใจ จึงมองเจ้าใหญ่ด้วยความงุนงง “เจ้าหมายความว่าอย่างไร ข้าไม่เข้าใจ”
“ข้าได้ยินมาอย่างชัดเจน พู่หยกนั่นเป็นของหมั้น ของสิ่งนี้มาจากพวกเรา พวกเขาจะต้องตามพวกเรามาที่นี่แน่ แม้แต่ใต้เท้าเหออะไรนั่นยังมาถามไถ่ด้วยตนเอง นั่นจะต้องไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป เจ้าลองคิดดูสิ หากคนที่พวกเขาทำหายเป็นบุตรชาย พวกเราก็มีบุตรชายไม่ใช่หรือ”
