กับเรือนด้านหลัง หญิงชราที่อยู่ตรงประตูรีบไปบอกเจ้านาย ไม่นานนักนางก็กลับมาบอกว่า “นายท่านเชิญให้ท่านเข้าไปเจ้าค่ะ”
เขาเร่งฝีเท้าก้าวเข้าไป แต่ละก้าวรวดเร็วปานลมกรด พักนี้เขากินน้อย ขยับร่างกายมาก เมื่อเดินเหินแล้วจึงปราดเปรียวกว่าแต่ก่อน แม้กระทั่งรู้สึกว่าร่างกายเบาขึ้นหลายส่วนด้วย
กู้เฟิงคังผูกปมเสื้อพร้อมกับเดินออกไปข้างนอก เขาเห็นเฉินไท่เหรินเดินมาทางตนอย่างรีบร้อน จึงเร่งเข้าไปต้อนรับ ประสานมือคารวะพลางยิ้มแย้ม “เถ้าแก่เฉิน เชิญขอรับ”
ไหนเลยเฉินไท่เหรินจะมีกะใจห่วงเรื่องมารยาทในตอนนี้ เขากล่าวเข้าประเด็นทันที “ใต้เท้ากู้ ข้ามีเรื่องด่วน พี่สาวและพี่เขยของเจ้าจะก่อเรื่องให้เจ้าอีกแล้ว”
“เถ้าแก่เฉินหมายความว่าอย่างไร พี่สาวและพี่เขยของข้าจะก่อเรื่องให้ข้าได้อย่างไร แท้จริงแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่” กู้เฟิงคังไม่เข้าใจ
“เจ้ารีบพูดไปเถอะ พวกเขาไม่รู้ว่าสมองเลอะเลือนแล้วหรือไม่ จู่ๆ ก็ส่งคนไปที่โถงจี้เหริน และจับตัวแม่นางไป๋ไปแล้ว” เฉินไท่เหรินกล่าว
สีหน้าของกู้เฟิงคังเปลี่ยนไปในทันที เขาโมโหจนตัวสั่น สองคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ ช่วงก่อนเขาบอกพวกเขาแล้ว ว่าอย่าหาเรื่องไป๋จื่อโดยเด็ดขาด เมิ่งหนานเองก็เพิ่งมาที่เมืองชิงหยวนเมื่อสองสามวันก่อน ชายหนุ่มผู้นี้ไม่ได้ผ่านประตูเมืองด้วยซ้ำ แต่ตรงไปที่หมู่บ้านหวงถัวทันที นั่นหมายความว่าอย่างไรกัน
……….
ตอนที่ 574 ไม่รู้จักเป็นตายพวกเขาสองคนไ
