ื่อยิ้มเยาะ เชิญ? นางถูกจับมาชัดๆ เชิญอะไรกันหลังจากไป๋จื่อเข้าไปในลานบ้านแล้ว นางก็กล่าวกับเฉียนจงหยวนและกู้ผิงฮุ่ยที่กำลังตกตตะลึงตาค้าง “เถ้าแก่เฉียน ฮูหยินเฉียน ไม่พบกันนานเลย คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าวิธีการที่พวกเราได้พบกันแต่ละครั้ง มันช่างมีเอกลักษณ์ได้ถึงเพียงนี้เชียว!”เฉียนจงหยวนนึกถึงคำเตือนที่ได้รับจากกู้เฟิงคังเมื่อหลายวันก่อน จึงรีบหยัดกายลุกขึ้น หัวเราะกลบเกลื่อนว่า “แม่นางไป๋? เหตุใดเป็นเจ้าได้ ช่างบังเอิญยิ่งนัก”ไป๋จื่อก็หัวเราะเช่นกัน “นั่นน่ะสิ ช่างบังเอิญยิ่งนัก ครั้งก่อนเจ้าส่งคนไปลอบทำร้ายข้า แต่โชคดีที่ข้ารอดชีวิตมาได้ ครั้งนี้เถ้าแก่เฉินคิดจะทำให้ข้าตายอย่างไรดีเล่า”เฉียนจงหยวนรีบโบกมือ “ไม่ๆๆ แม่นางไป๋เข้าใจผิดแล้ว ข้าคิดไม่ถึงเช่นกันว่าเถ้าแก่เนี้ยของโถงจี้เหรินจะเป็นเจ้า น้ำเชี่ยวปะทะวังมังกรเสียจริง ขออภัยเป็นอย่างยิ่ง” เขามองตาขวางใส่ลูกน้องที่กำลังตะลึงลาน “ยังยืนทำอะไรอยู่ รีบคลายเชือกให้แม่นางไป๋เสีย กล่าวขอโทษแม่นางไป๋ด้วย ข้าบอกให้พวกเจ้าเชิญมาดีๆ ไม่ใช่จับคนมาเช่นนี้”ลูกน้องทั้งสามคนพลันมีสีหน้าอดสู นายท่านบอกพวกเขา ว่าไม่ว่าอย่างไรก็ต้องพาตัวคนมาให้ได้ ถึงได้ใช้เชือกมัดมาเช่นนี้…
ตอนที่ 574 ไม่รู้จักเป็นตาย
พวกเขาสองคนไม่รู้จักเป็นตาย ทั้งยังกล้าไปหาเรื่องนางเช่นนี้ หากรู้ถึงหูของเมิ่งหนาน อย่าว่าแต่เขา เฉียนจงหยวนผู้ต่ำต้อยเลย แม้แต่กู้เฟิงคังผู้นี้ก็ต
