ท่านอ๋องเทพสงครามกลับมาแล้ว ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวพวกกักขฬะแคว้นซีเยี่ยอีกต่อไป”
“กลับมาก็ดีแล้ว น่าเสียดายยิ่งนัก เขาเป็นคนดีเหลือเกิน แต่เด็กคนนั้นกลับอายุสั้น หากนางยังมีชีวิตอยู่ ผ่านไปอีกสองปีก็คงแต่งงานได้…” ตงฟางหว่านเอ๋อร์ทอดถอนใจ
ยิ่งพูดนางก็ยิ่งโศกเศร้า พาให้นางเกิดอาการไอขึ้นมา ไอเสียจนกระอักเลือดออกมาด้วย นี่ทำให้ชุ่ยเอ๋อร์ตกใจไม่น้อย จึงรีบให้พ่อบ้านตามหมอมา
ตอนนี้พวกเขาย้ายเข้าไปในคฤหาสน์สกุลตงฟางแล้ว หมอหลวงไม่รู้เรื่องนี้ คราวนี้จึงทำได้แค่ไปตามหมอจากข้างนอกแล้ว
ชุ่ยเอ๋อร์และสาวใช้อีกสองคนนำหมอกลับมาที่เรือน เมื่อหมอมาถึง ตงฟางหว่านเอ๋อร์ก็หลับไปแล้ว
หมอจับชีพจรให้นาง ยิ่งตรวจโรคก็ยิ่งสงสัย
“ท่านหมอ ฮูหยินเพิ่งกระอักเลือดออกมา นางจะไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่” ชุ่ยเอ๋อร์ถาม
ทว่าหมอกลับส่ายหน้า “กระอักเลือดแล้วจะยังไม่เป็นอะไรได้อย่างไร ชีพจรของนางอ่อนมาก แต่ข้าตรวจไม่พบอาการอะไรเลย มีเพียงความอ่อนแอเท่านั้น นี่ช่างไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย จะอ่อนแอโดยที่ไม่มีสาเหตุได้อย่างไรกัน ไม่ว่าจะเป็นความอ่อนแอใด ก็ล้วนต้องมีต้นตอเท่านั้นถึงจะถูกต้อง”
ชุ่ยเอ๋อร์ไม่เข้าใจ จึงรีบถามทันที “ท่านหมอ ท่านหมายความว่าอย่างไร พวกข้าฟังไม่เข้าใจ ท่านรีบเขียนใบสั่งยาให้ฮูหยินเถอะเจ้าค่ะ”
หมอส่ายหน้าอีกครั้ง “ร่างกายของนางเป็นเช่นนี้ ยาบำรุงร่างกายที่กินเป็นปกติไม่มีประโยชน์แล้ว ต้องหาต้นตอให้พบ เมื
