มหาตัวนางกลับมาได้อย่างเงียบๆ ถึงจะดีที่สุด แต่หากทำไม่ได้ก็ไม่ควรกระโตกกระตาก จะได้ไม่เป็นการทำลายชื่อเสียงวงศ์ตระกูล เพราะในจวนแห่งนี้ยังมีคุณหนูคนอื่นอยู่อีก
เมิ่งหนานไม่ถามต่อ เพราะคุณชายเคอผู้นี้ไม่มีสิทธิ์พูดเรื่องนี้อย่างเห็นได้ชัด ถามไปก็ไร้ประโยชน์ รอใต้เท้าเคอกลับมาก่อนค่อยว่ากัน
เขาดื่มชาไปถ้วยแล้วถ้วยเล่า ผ่านไปหนึ่งชั่วยามเต็มๆ ใต้เท้าเคอถึงจะกลับมาถึงจวน
ใต้เท้าเคอตัวสูงมาก สูงกว่าเมิ่งหนานเล็กน้อย ท่าทางของเขาในเวลานี้ดูไม่ค่อยดีอยู่บ้าง แม้บนใบหน้าจะมีรอยยิ้มเจิดจ้า ทว่าในดวงตากลับเต็มไปด้วยความกังวล
“คุณชายเมิ่งให้เกียรติมาถึงที่นี่ ข้าเดาว่าจะต้องเป็นเรื่องสำคัญแน่นอน”
ใต้เท้าเคอเพิ่งเคยพบเมิ่งหนานเป็นครั้งแรก แต่กลับแสดงท่าทางว่าสนิทสนมกันมาก เพราะถึงอย่างไรผู้มาเยือนก็มาจากสกุลเมิ่ง จะดูแคลนไม่ได้โดยเด็ดขาด
เมิ่งหนานก็ไม่อ้อมค้อม พูดเข้าประเด็นทันที “ใต้เท้าเคอ บุตรีคนเล็กของจวนนามเคอเสียนหย่า ไม่ทราบว่าเชิญนางออกมาพบข้าหน่อยได้หรือไม่”
สีหน้าของใต้เท้าเคอพลันแปรเปลี่ยน “คุณชายเมิ่งหมายความว่าอย่างไร”
“ข้าได้รับการไหว้วานจากใครบางคน ต้องการสะสางเรื่องนี้ให้กระจ่างแจ้ง หวังว่าใ