ตอนที่ 557 สกุลเคอบนถนนไป๋หม่า
หูจิ่วเม่ยทำตัวไม่ถูก ร่างกายเป็นอัมพาตอยู่บนพื้น ไม่ส่งเสียงอะไรแม้สักแอะ
ไป๋จื่อถามอีกว่า “เช่นนั้นเจ้าจำได้หรือไม่ ว่าบ้านของเจ้าอยู่ที่ใด”
“ข้าเคยได้ยินพี่ชายบอกว่า บ้านของพวกข้าอยู่บนถนนไป๋หม่า ถนนทั้งเส้นนั้นก็คือบ้านของพวกข้า” เสียนเอ๋อร์ตอบ
“ท่านเคยได้ยินชื่อถนนไป๋หม่าหรือไม่” ไป๋จื่อถามเจ้าหน้าที่
ทว่าเจ้าหน้าที่ส่ายหน้า “ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย น่าจะไม่ได้อยู่ที่เมืองชิงหยวน”
ไป๋จื่อจึงถามเสียนเอ๋อร์อีก “ถนนไป๋หม่าอยู่ที่เมืองหลวงหรือ”
“เมืองหลวงคืออะไร” เสียนเอ๋อร์ถามกลับทันที
เบาะแสขาดลง ณ ตรงนี้ ถึงอย่างไรเสียเสียนเอ๋อร์ก็ยังเป็นเด็ก และเป็นเด็กจากตระกูลใหญ่โตเสียด้วย เกรงว่านางคงจะไม่เคยออกจากบ้านเลยด้วยซ้ำ พูดถึงถนนไป๋หม่าออกมาได้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว
ไป๋จื่อหันไปหาเจ้าหน้าที่ “ท่านลองสอบปากคำหูจิ่วเม่ยผู้นั้นดีหรือไม่ นางอาจจะรู้ก็ได้”
หูจิ่วเม่ยไม่รอให้เจ้าหน้าที่เอ่ยปากถาม รีบส่ายหน้าทันที “ข้าไม่รู้ ข้าไม่รู้จริงๆ ว่านางมาจากที่ใด ข้าเก็บนางได้ที่นอกเมือง ตอนนั้นนางเหลือลมหายใจสุดท้ายแล้ว หากข้าไม่เก็บนางมา ตอนนี้นางก็คงจะตายไปแล้ว”
เจ้าหน
