หมิง นับเป็นขุนนางระดับสาม มักได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ คุณชายไม่รู้จักหรือขอรับ” พ่อบ้านมีสีหน้าฉงน แม้จะบอกว่าคุณชายเพิ่งกลับมาถึงเมืองหลวงได้ไม่นาน ทว่าเขาก็เป็นนขุนนางในเมืองหลวงแล้ว จะไม่รู้จักแม้กระทั่งขุนนางตำแหน่งใหญ่ในราชสำนักได้อย่างไร
เมิ่งหนานโบกมือ “อีกไม่นานก็น่าจะได้รู้จักกันแล้ว เจ้าไปเตรียมรถ ข้าจะไปที่จวนสกุลเคอสักหน่อย”
พ่อบ้านออกไปเตรียมรถม้าทันที ส่วนเมิ่งหนานเปลี่ยนชุดใหม่ ก่อนจะพาจินเสี่ยวอันออกไปด้วย
ทว่าเพราะไปหาอีกฝ่ายอย่างกะทันหัน ไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ใต้เท้าเคอไม่อยู่ที่นี่พ่อดี ฮูหยินเคอเองก็ป่วยลงจากเตียงไม่ไหว บุตรชายคนโตของใต้เท้าเคอจึงเป็นฝ่ายมาต้อนรับ เมื่อได้ยินว่าผู้มาเยือนคือคุณชายแห่งสกุลเมิ่ง เขาก็ไม่กล้าบกพร่อง สั่งคนไปตามผู้เป็นบิดากลับมาทันที
เมิ่งหนานมองชายหนุ่มที่ดูใส่ใจเบื้องหน้า ยิ้มถามว่า “เจ้าคือคุณชายใหญ่เคอสินะ ข้าเคยได้ยินชื่อมาบ้าง”
เคอซีเฉิงรีบประสานมือคารวะ “ข้าคือเคอซีเฉิงขอรับ อายุมากที่สุดในบรรดาพี่น้องทั้งหลาย ข้าเองก็ได้ยินชื่อเสียงของคุณชายเมิ่งมานานเช่นกัน วันนี้ได้พบหน้า ถือว่าเป็นเกียรติของข้าจริงๆ ขอรับ”
