ตอนที่ 553 ขู่กรรโชก
มองครั้งเดียวก็รู้ว่าเป็นตุ๊กตาผ้าที่มาจากร้านของพวกนาง ทว่าตอนนี้มันสกปรกมาก ราวกับว่ามีใครเหยียบย่ำมันในโคลนเลน
ไป๋จื่อพยักหน้า “เป็นของร้านข้าจริง”
หูจิ่วเม่ยอุ้มเด็กคนนั้นลงจากหลังของสามี ก่อนจะโยนนางลงบนพื้นอย่างไม่ยี่หระ คล้ายกับเด็กคนนี้เป็นแค่ก้อนผ้า…
เด็กหญิงสลบเหมือด แม้จะถูกโยนลงบนพื้นหินสีดำข้างนอกร้านค้าเช่นนี้ก็ตาม
ไป๋จื่อมุ่นคิ้ว “นางเป็นลูกของเจ้าไม่ใช่หรือ”
“เจ้าพูดไร้สาระอะไร แน่นอนว่านางเป็นลูกของข้า ไม่เช่นนั้นแล้วจะเป็นใคร” หูจิ่วเม่ยกล่าว
ทันใดนั้น ไป๋จื่อส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยหน่าย “ข้าไม่เคยเห็นคนเป็นแม่คนไหนทำกับลูกของตนเองเช่นนี้มาก่อน”
คนที่มุงดูอยู่รอบๆ พากันวิพากษ์วิจารณ์ หูจิ่วเม่ยรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง เมื่อครู่นางไม่น่าโยนเด็กต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้เลย นางขึ้นเสียงกล่าวว่า “ไยเจ้าต้องมาสนใจด้วย ว่าข้าจะปฏิบัติต่อลูกของข้าอย่างไร ไม่ใช่ว่าเจ้าต้องการเห็นหลักฐานหรือ นี่อย่างไรเล่าหลักฐาน ลูกของข้าเล่นตุ๊กตาผ้าของพวกเจ้าเพียงไม่ถึงสองวัน ก็มีสภาพเป็นเช่นนี้แล้ว พวกเจ้ายังกล้าบอกว่าไม่เกี่ยวกับพวกเจ้าอีกหรือไม่”
ไป๋จื่อแค่นหัวเราะ ไม่ได้
