วย แล้วหมอบอกว่าอย่างไร เจ้ายังจำได้อยู่หรือไม่”
หูจิ่วเม่ยโบกมือ “ข้าไม่รู้ว่าท่านกำลังพูดอะไร แต่ข้าไม่เคยไปที่ร้านอาหารอะไรนั่น”
เจ้าหน้าที่แค่นหัวเราะเสียงเย็น “เจ้าจำไม่ได้กระมัง เช่นนั้นก็ดี ข้าจะช่วยเจ้าทวนความจำเอง วันนั้นหลังจากหมอตรวจนางแล้ว เขาบอกว่ามีคนให้นางดื่มยาถ่าย ทำให้นางถ่ายท้องอย่างหนัก หากนางดื่มยาแก้ไม่ทันเวลาก็คงจะไม่เหลือชีวิตมาถึงวันนี้ ตอนนี้เจ้าน่าจะจำได้แล้วสินะ”
เมื่อหูจิ่วเม่ยฟังจบ นางก็เม้มปากไม่พูดจา
“วันนี้เจ้าคิดจะทำอะไร เหตุใดเด็กหญิงคนนี้ถึงมีสภาพเป็นเช่นนี้ไปได้” เจ้าหน้าที่ถาม
หูจิ่วเม่ยชี้ไปยังไป๋จื่อ “เป็นพวกนางต่างหาก ตุ๊กตาผ้าจากร้านของพวกนางทำร้ายบุตรสาวข้า หลังจากบุตรสาวของข้าเล่นตุ๊กตาผ้าแล้ว นางถึงได้มีสภาพเช่นนี้”
เจ้าหน้าที่ไม่เข้าใจ เล่นตุ๊กตาผ้าแล้วกลายเป็นเช่นนี้ได้หรือ
ไป๋จื่อกล่าวกับเจ้าหน้าที่ว่า “นางถูกตีเจ้าค่ะ ต้องเร่งทำการรักษาโดยเร็ว ขืนชักช้าต้องไม่ทันกาลแน่”
คำพูดธรรมดาทั่วไปเช่นนี้ ไฉนเจ้าหน้าที่จะไม่เข้าใจอีก สตรีนางนี้คิดจะใช้เด็กหญิงขู่กรรโชกคน ตั้งใจทำให้นางบาดเจ็บ เห็นพวกแม่นางไป๋เป็นเพียงสตรีอ่อนแอที่เพิ่งเปิดร้านค้า จึงเลือ
