เผยชิงหาน ทั้งหมดล่วงเลยมาเป็นเวลาสองร้อยปีแล้ว หลุมฝังศพของสกุลเผยมีคนคอยเฝ้ารักษามาหลายชั่วอายุคน ไม่มีทางถูกปล้นเอาของมีค่าไปได้แน่ หากไม่ใช่การขุมหลุมฝังศพเพื่อขโมยของ แล้วพู่หยกนี้มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ไม่ได้ฝังไปพร้อมกับเด็กคนนั้นแล้วหรือ
เหตุใดเผยชิงหานต้องพูดเท็จเช่นนี้ด้วย
ฮ่องเต้ถามตงฟางมู่ว่า “เจ้าเคยเห็นเด็กคนนั้นหรือไม่”
ตงฟางมู่ส่ายหน้า “ตอนนั้นกระหม่อมเก็บตัวอยู่ที่ภูเขาฉีอวิ๋น เมื่อรู้เรื่องราว เด็กคนนั้นก็ถูกฝังไปแล้ว จึงไม่เคยได้เห็นหน้าพ่ะย่ะค่ะ”
“และหว่านเอ๋อร์ก็ล้มป่วยลงในตอนนั้นเอง นี่หมายความว่า เรื่องนี้มีเพียงเผยชิงหานที่รู้สินะ เหตุใดเขาต้องพูดปดด้วย หรือเรื่องของเด็กคนนั้นจะมีความนัยอะไรบางอย่าง” ฮ่องเต้เอ่ยเสียงแข็ง
“เรื่องนี้จะไม่จบง่ายๆ กระหม่อมจะไปพบเผยชิงหานพ่ะย่ะค่ะ” ตงฟางมู่กล่าวพร้อมกัดฟัน เริ่มโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ
ฮ่องเต้รีบลุกขึ้นห้ามเขา เร่งตรัสว่า “เจ้าอย่าเพิ่งโมโหไป ข้าว่าเรื่องนี้ต้องมีลับลมคมนัยอะไรแน่ ข้าให้คนไปสืบแล้ว อีกไม่นานน่าจะได้รู้อะไรบ้าง ตอนนี้ไม่ใช่เวลาแหวกหญ้าให้งูตื่น”
ตงฟางมู่พลันตาเป็นประกาย รีบถามบ้าง “หรือเด็กคนนั้นอาจจะยังไม่ต
