พังเสียหายหมดแล้ว ถึงแม้จะจากจวนโหวไปก็คงมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน นอกเสียจากพวกเขาจะเชิญเทพเซียนเทวดาองค์ใดมาช่วยชีวิตนางได้”
“เจ้าแน่ใจหรือ” เผยชิงหานเลิกคิ้ว
เซียงอี๋เหนียงยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นปิดปากที่กำลังหัวเราะร่วนเบาๆ “ท่านโหว ข้าเคยหลอกท่านเมื่อไรกัน” นางพูดพลางยกฝ่ามือขาวเจือสีชมพูตบหน้าอกของเขาแผ่วเบา นิ้วมือเรียวลูบไล้อยู่ตรงนั้นไม่ยอมหยุด ดวงหน้าของนางในเวลานี้เต็มไปด้วยความยั่วยวน งดงามเสียจนคนที่อยู่ข้างกายนางรู้สึกไม่เป็นสุข
เดิมทีเผยชิงหานก็มีฤทธิ์สุราอยู่ในตัวไม่น้อย เมื่อมีสตรีมาเกี้ยวพาเช่นนี้ ไหนเลยเขาจะห้ามใจตนเองไว้ได้ เขาจับมือนางขึ้นมาขบกัดเบาๆ ครั้งหนึ่ง เมื่อเห็นนางร้องเสียงหวานด้วยความเจ็บ เขาก็ยิ่งรู้สึกจั๊กจี้หัวใจขึ้นมาในทันที
เขารีบถอดเสื้อคลุมออก แล้วยกนางขึ้นอุ้ม เร่งฝีเท้าเดินไปยังเตียงที่อยู่ในห้องโดยพลัน
นางนอนอยู่บนเตียงสลักลายหงส์ ทาสีทองหลังหรูหรา มองบุรุษที่กำลับทาบทับอยู่บนตัวนาง ในใจเบิกบานเป็นอย่างยิ่ง ในที่สุดวันที่นางรอคอยก็มาถึง ได้ทำเรื่องที่ตนกับเผยชิงหานชอบทำในเรือนของภรรยาเอกเสียที
