ตอนที่ 543 ครอบครัวคนขี้เกียจ (4)
หญิงชราเงยหน้ามองนางครั้งหนึ่ง แล้วกล่าวอย่างเย็นชา “จะกินอะไรก็ต้องกินตอนร้อนๆ เจ้าไม่เคยได้ยินหรือ” ตอนที่เจ้ารองต้มข้าว กลิ่นหอมโชยมาถึงห้องของนาง แม้แต่นางเองก็ได้กลิ่น แล้วสองคนนี้จะไม่ได้กลิ่นได้อย่างไร ใครใช้ให้พวกเข้าตื่นช้าเล่า ไม่ได้กินโจ๊กสักหยดแล้วจะโทษใครได้
หลิวซื่อยังคงร้อนใจ “ท่านแม่ ตอนนี้ท่านพูดเช่นนี้แล้วยังจะได้ประโยชน์อะไรกัน ท่านช่วยข้าคิดหาหนทางดีกว่า วันนี้ทั้งวันพวกข้ายังไม่ได้กินอะไรเลย หวังจะกินมื้อนี้นี่แหละ”
ทว่าหญิงชรายังไม่ได้พูดอะไร ไป๋ต้าเป่าและไป๋เสี่ยวเฟิงก็เข้ามาในห้องของนางบ้าง ไป๋เสี่ยวเฟิงมองหลิวซื่ออย่างไม่พอใจ ขึ้นเสียงว่า “ท่านแม่ นี่มันยามใดแล้ว ฟ้าก็มืดแล้วเช่นกัน ไยยังไม่ได้กินข้าวเสียที”
ไป๋ต้าเป่าก็กล่าวว่า “ใช่ ข้าหิวมาตลอดทั้งวันแล้ว แต่ไม่เห็นพวกท่านเรียกข้ากินข้าวสักที ป่านนี้แล้วยังไม่ได้ทำอาหารอีกหรือ”
หากไม่ใช่เพราะขดตัวอยู่ในผ้าห่มช่างแสนสบาย เขาก็คงออกมาเร่งเรื่องข้าวเร็วกว่านี้ เหตุใดต้องรอจนถึงตอนนี้ด้วย
บัดนี้มีเสียงดังสองสามสายดังมาจากข้างนอก ไป๋ต้าเป่ามองออกไปเห็นไป๋ฟู่กุ้ยกำลังยกถ้วยสอ
