นี้นางปักเสร็จไปแล้วสองผืน อยากทำปักลายอีกสี่ผืนให้เสร็จก็ต้องโต้รุ่ง ทว่าตอนกลางคืนอากาศเย็นยะเยือก นางกลัวว่าจะทนไม่ไหว ทั้งอยากให้บ้านใหญ่หาเงินกินข้าวด้วยตนเอง จะได้ไม่ต้องคอยพึ่งพาพวกนางอยู่ตลอดเช่นนี้
หลิวกล้าหัวตอบรับอย่างขอไปทีอีกสองประโยค ทว่าร่างกายยังคงไม่ขยับเขยื้อนอยู่ใต้ผ้าห่ม
เจ้าใหญ่กระทุ้งแขนไส่ภรรยา “ปักเสร็จแล้วได้เงินหนึ่งเฉียนมา พวกเราไปซื้อเนื้อสัตว์ในเมืองมากินแก้อยากหน่อยเป็นอย่างไร”
ฝ่ายหลิวกว้าหัวมองตาขวางใส่เขา “เสี่ยวเฟิงไม่มีแม้แต่หมึกเขียนหนังสือ เจ้ายังอยากจะกินเนื้ออยู่อีกหรือนี่ มีเงินก็ต้องซื้อหมึกให้เสี่ยวเฟิงก่อนสิ”
