ผลกระทบเพราะความอ้วนของเขา ต้องกินให้น้อย ขยับให้มาก กินของมันให้น้อย กินผักให้มาก ส่วนสุราเป็นสิ่งที่ต้องห้ามอย่างยิ่ง ทว่าเขาคล้ายจะไม่ได้จำคำพูดของข้าไว้ใส่ใจเลยเจ้าค่ะ”
ฮูหยินเฉินทั้งร้อนใจ ทั้งโมโห “ข้าก็โน้มน้าวเขาแล้ว ให้เขาดื่มน้อยๆ หน่อย แต่เขาก็ไม่ฟังข้าเลย หนึ่งวันเขากินข้าวถึงห้ามื้อ แต่ละมื้อต้องมีปลาตัวใหญ่และเนื้อชิ้นใหญ่ เขากินเช่นนี้จะไม่อ้วนได้อย่างไรไหว”
ไป๋จื่อถอนใจเสียงหนึ่ง ก่อนจะปลอบใจอีกฝ่ายว่า “โชคดีที่วันนี้เด็กรับใช้ของท่านไปหาข้าทันเวลา เขาถึงได้ไม่เป็นอะไร ทว่าหลังจากวันนี้เป็นต้นไป หากเขาเอาแต่กินดื่มตามใจ ไม่คิดคำนึงถึงการงดเว้นบ้าง ครั้งหน้าเขาอาการกำเริบขึ้นมา ก็อาจจะไม่โชคดีเช่นนี้แล้วนะเจ้าคะ”
“ไม่เป็นอะไร? สามีของข้าไม่เป็นอะไรแล้วหรือ” ฮูหยินเฉินดีใจมาก แต่ก็นึกถึงคำพูดที่หมอซ่งพูดไว้ก่อนหน้านี้ จึงเกิดความสงสัยขึ้นมาบ้าง หมอซ่งบอกว่าโรคนี้เกินกว่าความสามารถของเขา แต่เด็กสาวนางนี้กลับบอกว่าไม่เป็นอะไรหรือนี่
แท้จริงแล้วนางควรเชื่อใครกัน
ฮูหยินเฉินมองไปทางหมอซ่ง ถึงอย่างไรเสียหมอซ่งก็อายุมากกว่า อีกทั้งเป็นหมอประจำโถงสมุนไพร ร้านขายยาอันดับหนึ่งของเ
