มืองชิงหยวน เมื่อก่อนนางก็เคยปวดหัวตัวร้อน และล้วนเชิญหมอซ่งมาทำการรักษาทั้งสิ้น จึงเชื่อถือวิชาแพทย์ของเขาเป็นอย่างมาก
พูดง่ายๆ ก็คือนางเชื่อหมอซ่องมากกว่าไป๋จื่อ
หมอซ่งก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว เขาพูดกับไป๋จื่อ “แม่นางไป๋ เจ้าว่าเถ้าแก่เฉินเป็นโรคอะไรหรือ”
ไป๋จื่อตอบทันทีว่า “ความดันโลหิตเพิ่มขึ้นสูงอย่างกะทันหันในเวลาสั้นๆ เลือดลมกดอัดหัวใจ ส่งผลให้หัวใจเต้นเร็ว ปวดหัว หน้ามืด รวมถึงอาการอื่นๆ ข้าไม่รู้ว่าพวกท่านเรียกโรคนี้ว่าอย่างไร แต่ข้าเรียกมันว่าความดันโลหิตสูงเจ้าค่ะ”
หมอซ่งทำหน้างงงัน หมายความว่าอย่างไรกัน ความดันโลหิตสูง? ความดันโลหิตสูงคืออะไร เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย ทว่าอาการที่นางกล่าวถึงกลับถูกต้องทั้งสิ้น
ไป๋จื่อยิ้มจาง “ท่านหมอซ่ง พูดตามตรงนะเจ้าคะ โรคนี้ท่านรักษาไม่ได้ แต่ข้ารักษาได้ พวกท่านไม่เชื่อข้า ข้าเข้าใจได้ เพราะถึงอย่างไรเสียพวกเราก็ไม่ได้คุ้นเคยกันนัก อีกเดี๋ยวพี่ใหญ่เฉินตื่นขึ้นมา พวกท่านก็จะรู้เองเจ้าค่ะ ว่าข้าไม่ได้หลอกพวกท่าน”
ฮูหยินเฉินรีบโบกมือ “ไม่ๆ แม่นางไป๋เจ้าเข้าใจผิดแล้ว ข้าจะไม่เชื่อเจ้าได้อย่างไร ไม่ใช่เช่นนั้นเลย”
ไม่ว่าฮูหยินเฉินจะเชื่อหรือไม่ ไป๋จื่อก็ไม่ได
