ล้วทำไมคุณไม่เคยบอกผมสักครั้งเลยเวลาที่กลับมา” หลินหยางรีบถาม
ไป๋จื่อส่ายหน้า “ไม่ใช่ว่าฉันไม่บอกคุณนะ แต่ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันมาก จู่ๆ ฉันก็กลับมา แล้วจู่ๆ ฉันก็กลับไปอีก ในอีกโลกหนึ่ง ฉันมีแม่ที่รักฉันมาก พอฉันมาที่นี่ ร่างกายของฉันที่อยู่ที่นั่นก็จะเย็นเฉียบเหมือนกับคนตาย เธอปลุกฉันอย่างเอาเป็นเอาตายทุกครั้ง ฉันที่อยู่ทางนี้ก็เลยหลับลึกอีกครั้ง”
“หลินหยาง ฉันรู้ว่าทุกอย่างนี้มันเหมือนเรื่องเพ้อฝัน แต่ฉันมีสติครบถ้วนมาก และมันคือเรื่องจริง!”