หามาได้ใช่ไหม”
ผู้ชายคนนั้นได้ยินแล้วก็รีบเถียง “คุณไม่ต้องมาสนใจว่าพวกเราจะจัดการได้ไหม ยังไงเธอก็เป็นลูกสาวของพวกเรา ตอนนี้พวกเราต้องการรับเธอกลับไป คุณอย่ามาพูดมากหน่อยเลย รีบส่งข้าวของของเธอมาให้ผมได้แล้ว”
“ของ? ของอะไร” หลินหยางถาม
ผู้หญิงรีบพูดขึ้นว่า “จะเป็นอะไรไปได้ ก็บัตรเครดิต บัตรธนาคาร ประกันชีวิต กุญแจบ้านกับรถ ของทุกอย่างของเธอ ส่งมาให้ฉันทั้งหมด”
หลินหยางส่ายหน้า “คงจะไม่ได้ นั่นเป็นของของไป๋จื่อ ให้พวกคุณไม่ได้หรอก”
เสียงของผู้หญิงคนนั้นแหลมบาดแก้วหูในทันที “ไม่ได้? คุณคิดดูให้ดีนะ เธอเป็นลูกสาวของฉัน ฉันดูแลข้าวของของเธอแล้วมันผิดตรงไหน”
“ตั้งแต่พวกคุณเข้ามาที่นี่ พวกคุณถามหรือยังว่าเธอกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง เคยบางบ้างไหมว่าเธอจะหายหรือเปล่า แล้วเคยถามสักคำหรือยังว่าตอนนี้เธอชื่อว่าอะไร แต่งงานแล้วหรือยัง มีหลานให้พวกคุณแล้วใช่ไหม เรื่องพวกนี้ คุณเคยถามบ้างไหม” หลินหยางกล่าว
“พูดตามตรงนะ พวกคุณมาปรากฏตัวที่นี่ในวันนี้ ก็เพราะมีคนคอยสั่งการอยู่เบื้องหลัง หวังว่าพวกคุณจะพาเธอไปจากที่นี่ได้ นำสมบัติทุกอย่างของเธอไป ในขณะที่เธอตายอย่างทรมาน คุณทำแบบนี้แล้วจะต่างอะไ
