หัวเราะออกมา ก่อนจะหันไปมองเขา ยิ้มกล่าวว่า “ข้าย่อมไม่เชื่ออยู่แล้ว เรื่องโกหกพรรค์นั้นมีไว้หลอกเด็กๆ เท่านั้นแหละ”
……….
ตอนที่ 512 ไม่ใช่เวลาตกใจกลัว
หูเฟิงมองนาง มองดวงตาคู่สวยที่สะท้อนดาวนับพันนับหมื่น ในแววตาที่สุกสกาวส่องสว่างความงามหมดจดออกมา
ภายใต้แสงจันทรน์ ผิวขาวละเอียดของนางคล้ายกับมีแสงหยกปกคลุมชั้นหนึ่ง ทำให้มันดูเนียนนุ่มอย่างยิ่ง จมูกโด่ง ริมฝีปากสีแดงดอกท้อ พวงแก้มละมุนที่มีสีแดงระเรื่อ ทั้งหมดงดงามจนทำให้เขาไม่อาจละสายตาไปได้
เขาก้มลงประทับจุมพิตลงบนพวงแก้มระเรื่อของนาง สัมผัสนี้แผ่วเบา ทว่ากลับเหมือนสายฟ้าฟาดลงมาก็ไม่ปาน ทำเอาเด็กสาวชาหนึบไปทั้งตัว
ใบหน้าของนางยิ่งร้อนลวก นางยื่นมือดันเขาออกไป ทว่าออกแรงเยอะเกินไป ทั้งยังลืมไปว่าตนเองอยู่บนที่สูง สองเท้ายังลอยคว้างอยู่กลางกาศ ทำให้ร่างกายของนางไม่มั่นคง ร่างกายตกลงจากลำต้นไม้นทันที
ครั้งนี้นางกลับไม่รู้สึกหวาดกลัว อย่างน้อยก็ไม่ได้กลัวเหมือนตอนที่ตกลงจากต้นหงกั่วเมื่อครั้งก่อน
อาจจะเป็นเพราะมีเขาอยู่ข้างกาย และนางรู้ว่านางไม่มีทางเป็นอะไร เขาจะต้องรับนางไว้ได้อย่างมั่นคง
หูเฟิงกระโจนลงจากลำต้นท่อนบน มือข้างหนึ
