ก็ยังไม่ค่อยแข็งแรง แต่ยังเดินทางไกลพันลี้มาถึงที่นี่ เจ้าเดาสิว่าเพราะเหตุใด”
รอยยิ้มบนใบหน้าของชายหนุ่มหายไปสามส่วน ในดวงตาปรากฏความทุกข์ใจเพิ่มขึ้นมา “ย่อมเป็นเพราะข้า หากไม่ใช่เพราะเรื่องของข้า ตอนนี้เขาก็สามารถใช้ชีวิตบั้นปลายอยู่ที่เมืองหลวงได้อย่างสมบูรณ์ มีความสุขโดยมีลูกหลานห้อมล้อม ไยจะต้องมาที่นี่” แม่ทัพใหญ่ในราชสำนักไม่ได้มีเพียงจอมพลหวังคนเดียว แต่เขาก็ยังคงมาที่นี่ เป้าหมายชัดเจนแล้วไม่ใช่หรือ
เด็กสาวพยักหน้า “เจ้าเดาถูกต้อง แต่เจ้าต้องไม่รู้แน่ ว่าข้างกายของจอมพลหวังมีหมอแซ่กงคนหนึ่ง เขาดูแลอาการป่วยของจอมพลหวังในหลายปีมานี้อย่างมีนัยยะสำคัญ คนอื่นเรียกเขาว่าหมอผู้มีฝีมือ แต่ใครจะรู้ว่าเขาเป็นหมอวางยาพิษคนหนึ่ง”
สีหน้าของหูเฟิงเข้มขึ้นหลายส่วน รีบถามว่า “พูดมาให้ชัดเจน แท้จริงแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่”
ไป๋จื่อเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้เขาฟังอย่างละเอียด หูเฟิงยิ่งฟังก็ยิ่งมีสีหน้าเขียวคล้ำ โมโหจนทุบกำปั้นบนลำต้นไม้ “สารเลวนัก เก่งจริงก็มาหาข้าเลยเถอะ!”
นางกลั้นหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนจะยื่นมือไปจับข้อมือของเขา ดึงมือข้างนั้นลงจากลำต้นไม้ เอ่ยเสียงอ่อน “เจ้าต้อง
