อนนี้อ่อนปวกเปียกราวกับเด็กทารกเพิ่งเกิดใหม่ ไร้พละกำลังต่างจากร่างกายก่อนหน้านี้ของนาง การผ่าตัดเพียงครั้งเดียวนี้ แทบจะผลาญแรงของนางไปทั้งหมดแล้ว
นางนั่งนิ่งอยู่ข้างเตียง เสื้อผ้าบนร่างกายชุ่มเหงื่อจนสิ้น
“เขาจะฟื้นเมื่อใด” ชายหนุ่มถามไป๋จื่อ
ไป๋จื่อตอบว่า “หากไม่เหนือความคาดหมาย เขาจะฟื้นขึ้นมาภายในหนึ่งชั่วยามนี้” หากนางคำนวณไม่ผิดพลาด อีกประมาณหนึ่งชั่วโมงหลังจากนี้ ฤทธิ์ของยาชาก็จะหมดลง เมื่อนั้นเขาก็จะฟื้นขึ้นมาแล้ว
หมอเฉินตะลึงไปพักหนึ่ง ก่อนที่จะเดินไปยังข้างกายของมู่หยางในที่สุด เขาลองจับชีพจรของอีกฝ่ายดู ชีพจรที่ก่อนหน้านี้อ่อนกำลัง บัดนี้มีชีวิตชีวาขึ้นอย่างคาดไม่ถึง แม้กระทั่งมั่นคงเป็นอย่างยิ่ง ราวกับว่าเป็นผู้ป่วยธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ใช่ผู้ป่วยหนักเกือบตายเช่นเมื่อครู่นี้
“เขา…หายแล้วหรือ” หมอเฉินยังคงไม่อาจฟื้นสติจากความตื่นตะลึง เพราะสิ่งที่เขาเพิ่งเห็นและได้ยิน เป็นเรื่องอัศจรรย์ที่แปลกประหลาดที่สุดที่เขาเคยพบในชีวิตนี้แล้ว…
ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดถึงต้องใช้ความอัศจรรย์อันแปลกประหลาดมาอธิบายทุกอย่างเมื่อครู่ อาจจะเป็นเพราะแปลกพิสดารเกินไป ทว่าสุดท้ายแล้วก็เป็นเรื่องอัศจรรย์อยู่วันยันค่
