ำ
ไป๋จื่อพยักหน้า “พอจะเรียกได้ว่าหายแล้ว ต่อจะนี้จะเป็นอย่างไร ก็ต้องดูที่การฟื้นฟูร่างกายของเขาเองแล้ว แต่ขอเพียงบำรุงรักษาร่างกายอย่างดี ข้าว่าเขาไม่เป็นอะไรแล้วขอรับ”
หมอเฉินชี้ไปยังชิ้นส่วนปอดในกะละมัง มันเป็นสิ่งที่ถูกตัดออกมาจากภายในร่างกายของมู่หยาง “ตัดพวกมันออกมาแล้วจะไม่เป็นอะไรหรือ”
ตอนนี้ไป๋จื่อเวียนศีรษะมาก ก่อนหน้านี้นางให้เลือดไปมากถึงสองร้อยมิลลิลิตร ทั้งยังทำการผ่าตัดติดต่อกันนานอย่างน้อยหกชั่วโมง ขณะนี้ตรงหน้าของนางพร่าเลือน ทว่าก็ไม่อาจไม่ตอบคำถามของหมอเฉินได้ ทำได้เพียงฝืนตั้งสติเอาไว้ “ชิ้นส่วนปอดพวกนี้ ตัดออกมาแล้วไม่เป็นไรขอรับ ไม่มีทางส่งผลกระทบอะไรต่อร่างกาย”
หมอเฉินไม่อาจเข้าใจเรื่องราวนี้ได้โดยสิ้นเชิง ความสงสัยอัดแน่นอยู่เต็มท้องไปหมด เช่น แท้จริงแล้วเด็กหนุ่มผู้นี้เป็นใคร สิ่งของที่เขาไม่เคยเห็นเหล่านี้คืออะไร ได้มาจากที่ใด แล้วเขาร่ำเรียนวิชาแพทย์ที่พิเศษเช่นนี้มาจากผู้ใด
ไปจื่อรีบกล่าวขึ้นมาก่อน “ท่านหมอเฉิน ท่านช่วยเก็บเรื่องราวในวันนี้เป็นความลับได้หรือไม่”
“ไฉนต้องเก็บเป็นความลับ วิชาแพทย์ของเจ้ายอดเยี่ยมเช่นนี้ ให้ผู้อื่นได้รู้ถือว่าเป็นเรื่องดีไม่ใช่ห
