ตอนที่ 475 ในที่สุดก็ได้พบกัน
เขายืนอยู่ในมุมมืด มองเงาร่างของนางที่กำลังยุ่งวุ่นวายอย่างเงียบๆ มองนางสะบัดคมมีด เดินไปเดินมาอยู่ท่ามกลางทหารลาดตระเวน จนกระทั่งแต่ละคนทยอยกันออกไป
สุดท้ายในหน่วยเสบียงอันโอ่โถงก็เหลือเพียงนาง กับหม้อโลหะที่ว่างเปล่าหนึ่งใบ
หูเฟิงเดินออกจากมุมมืด ก้าวไปถึงข้างกายนางทีละก้าว มองดวงตาที่สุกสกาวท่ามกลางยามราตรีอันมืดสลัว
นางยืนอยู่ข้างเตาไฟ มองเขาเดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว หัวใจเต้นเร็วขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ ขณะเดียวกันก็มองดวงตาที่มองนางด้วยความสงสัยของเขา พวงแก้มราวกับถูกไฟแผดเผา โชคดีนัก โชคดีที่เป็นตอนกลางคืน เขาน่าจะมองไม่เห็นว่านางหน้าแดงแล้ว
“เจ้ามาแล้ว!” นางยิ้มหวาน ทักทายชายหนุ่มเหมือนกับสหายเก่าแก่ที่ไม่ได้พบกันมานาน สนิทสนม ทั้งยังเป็นธรรมชาติ
เขาพยักหน้า “อืม ได้กลิ่นจึงมา” เขายิ้มจางๆ ทว่าในดวงตากลับทอประกายวาววับ
นางมอบไปทางซ้ายและขวา เห็นว่ารอบข้างไม่มีใครอื่น จึงนำกระปุกหนึ่งออกมาจากในอกเสื้อ ก่อนจะส่งให้หูเฟิง
“นี่เป็นยาปลอมตายที่เจ้าต้องการ หาโอกาสให้พวกเขากินเสีย กินคนละครึ่งเม็ดก็เพียงพอแล้ว หลังจากกินยาแล้วหัวใจจะหยุดเต้น ลมหายใจจะขาดช่วง
