ชั่วคราว ทั้งยังไม่มีชีพจรอีกด้วย แต่จะคงอยู่เช่นนั้นได้เพียงสิบสองชั่วยามเท่านั้น หลังจากสิบสองชั่วยามแล้ว พวกเขาจะฟื้นขึ้นมาเอง หากถึงเวลานั้นแล้วยังอยู่ในค่ายทหาร เช่นนั้นแผนการนี้ก็ล้มเหลวแล้ว”
หูเฟิงรับกระปุกไป แล้วซ่อนไว้ในอกเสื้ออย่างรวดเร็ว “ข้าเคยได้ยินชื่อของยาชนิดนี้ คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีอยู่จริงๆ บนโลกใบนี้ เจ้าได้มันมาอย่างไร”
“ข้าหลอมยาด้วยตนเอง เสียเวลาไปไม่น้อย เจ้าใช้ยาในกระปุกนี้ให้ดี อย่าได้สิ้นเปลืองเชียว” ไป๋จื่อกล่าว
ชายหนุ่มมองนาง เห็นนางแต่งกายในชุดเด็กหนุ่ม ย่อมมีความรู้สึกแปลกใหม่อยู่บ้าง “เจ้ามาได้อย่างไร”
“เจ้าไม่ต้องสนใจเรื่องนี้แล้ว ต่อไปหากเจอข้าในค่ายทหาร ก็อย่าได้ทักทายกัน ถือเสียว่าไม่รู้จักกันนะ”
หูเฟิงเลิกคิ้ว “ต่อไป? เจ้าจะไม่กลับไปหรือ”
ไป๋จื่อมีสีหน้าลำพองใจ “เป็นอะไรไป เจ้ามาที่นี่ได้ แต่ข้ามาไม่ได้อย่างนั้นหรือ ข้ายังไม่กลับไปจริงๆ นั่นแหละ ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ข้าจะเป็นคนของหมอเฉินแห่งหน่วยแพทย์” นางหยิบป้ายประจำตัวที่หมอเฉินให้ออกมา โบกสะบัดมันต่อหน้าเขา
เขาถอนใจเสียงเบา “เจ้าเป็นสตรีเพศ จะอยู่ในค่ายทหารได้อย่างไร ไม่ได้ๆ พรุ่งนี้เจ้ากลับไปเสีย ที
