การทรมานครั้งสุดท้ายนี้ กลับเป็นโอกาสสุดท้ายให้ทั้งสองคนมีชีวิตรอดแล้ว
ถึงตอนที่พวกเขากินยาปลอมตายไปแล้ว แสร้งว่าตายเพราะทนรับความทรมานไม่ไหว ย่อมมีแพทย์ทหารมาตรวจสอบศพ นั่นก็เป็นโอกาสของนางแล้ว
ครั้นพูดเรื่องสำคัญจบ หูเฟิงก็พานางออกจากหน่วยเสบียง ไปยังใต้ต้นไม้ขนาดยักษ์ที่อยู่ไม่ไกล “ข้ามอบปิ่นหยกให้เจ้า ไยเจ้าไม่ใช้มัน”
ไป๋จื่อกลอกตาขาวครั้งหนึ่ง “พี่ใหญ่ ตอนนี้ข้าเป็นบุรุษ จะประดับเครื่องประดับเช่นสตรีได้อย่างไร”
“ก็จริงของเจ้า!” ในสายตาของเขา จะมองอย่างไรนางก็ไม่เหมือนบุรุษ และไม่รู้ว่าพวกที่เห็นนางเป็นบุรุษเหล่านั้น แท้จริงแล้วตาบอดใช่หรือไม่
“เจ้าสบายดีหรือไม่” เขาถาม
ไป๋จื่อยักไหล่ “ดีทีเดียว พวกข้าย้ายไปอยู่บ้านใหม่แล้ว เสี่ยวเฟิงอยู่ในชั้นลอยเหนือชั้นสาม พี่อู่และพี่สะใภ้อยู่ที่ชั้นสาม ส่วนข้ากับท่านแม่อยู่ที่ชั้นสอง”
หูเฟิงรู้สึกไม่ค่อยพอใจ “ข้าใช้แรงไปไม่น้อยเพื่อสร้างบ้านหลังนี้ เหตุใดไม่มีห้องของข้าเลย” แม้แต่เสี่ยวเฟิงยังมีห้องเป็นของตนเอง แล้วไยเขาไม่มีบ้าง
“ไม่ใช่ว่าเจ้ามีบ้านของตนเองแล้วหรือ เหตุใดต้องไปอยู่ที่บ้านของข้าด้วย” ไป๋จื่อถาม
ชายหนุ่มแค่นหัวเราะ “รอข้ากลับไปก่