ตอนที่ 469 ยาปลอมตาย (2)
ไป๋จื่อกล่าวด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม “แน่นอนเจ้าค่ะ ก็แค่ส่งยาเท่านั้นเอง ไม่เห็นมีอะไรยากเสียหน่อย อีกอย่าง ที่นี่ห่างจากชายแดนไม่ถึงหนึ่งร้อยลี้ อีกทั้งตอนนี้ภาวะสงครามกำลังตึงเครียด มักจะมีกองทหารเทียวมาเทียวไป โจรตามรายทางจึงหายไปจนเกลี้ยงแล้ว ข้าจะยังกลัวอะไรได้อีกเล่า”
หมอลู่ไม่กลัวเรื่องนั้น เขาพิจารณาเด็กสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา “ต่อให้เจ้าแต่งกายเหมือนบุรุษมากเพียงใด แต่แท้จริงแล้วเจ้าก็เป็นสตรี ค่ายทหารนั่นมีแต่บุรุษ เจ้าไปแล้วเกรงว่าจะไม่เหมาะสมกระมัง”
เด็กสาวโบกมือ “มีอะไรไม่เหมาะสมกันเจ้าคะ ข้าไม่สนใจกฎเกณฑ์เหล่านั้นที่ท่านพูดหรอก ข้าเพียงยากทำเรื่องที่อยากทำและควรทำ จึงไม่ได้สนใจอะไรมากมายขนาดนั้น นอกจากนี้ ขอเพียงหูเฟิงไม่ถือสาก็พอแล้ว”
หมอลู่โน้มน้าวนางไม่ได้ จึงปล่อยเลยตามเลย เขารู้ว่าพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว จึงไม่พูดอะไรมากความอีก
ไป๋จื่อกล่าวกับหมอลู่ว่า “ท่านช่วยข้าบอกอาอู่สักหน่อยนะเจ้าคะ ให้เขารออยู่ที่หมู่บ้านหวงถัว อย่าได้ไปที่ไหนเป็นอันขาด”
“ไยพูดเช่นนั้น” หมอลู่ไม่เข้าใจ
ไป๋จื่อพยักหน้า “พูดตามนี้เถอะเจ้าค่ะ เขาเข้าใจแน่”
“ขนของใส่รถเรียบร้อยแล้ว ออกเดินทางได้แล้วละ” พนักงานที่ทำหน้าที่ขนของตะโกนบอกไป๋จื่อ
เด็กสาวตอบรับเสียงหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าให้หมอลู่ แล้วหมุนกายเดินไปทางรถม้า
อาอู่เคยสอนนางบังคับรถม้า นางเองก
