าเข้าไปข้างในให้หมด สำรวมหน่อยนะ อย่าได้รบกวนท่านหมอเฉินกำลังรักษาผู้ป่วยเชียว”
ไป๋จื่อพยักหน้ารับ ก่อนจะเริ่มทำตามคำสั่งอย่างคล่องแคล่ว แม้ขี้ผึ้งยาจะมีทั้งหมดหนึ่งพันตลับ ทว่าทุกตลับมีขนาดเท่ากำปั้นของเด็กเท่านั้น ทั้งยังมีน้ำหนักเบายิ่ง เพียงแต่ขนไปขนมาหลายรอบเข้า ก็ทำเอานางหัวหมุนจนเวียนหัวแล้ว
หลังขากขนขี้ผึ้งยาเสร็จ หมอเฉินก็ไม่ได้มองมาแม้สักครั้ง เอาแต่ทำงานในมือต่อไป ส่วนบุรุษที่นำทางนางมาก็หายไปไม่เห็นเงาแล้ว
นางจึงทำได้แค่รออยู่ในกระโจม
ขณะนี้มีคนอีกผู้หนึ่งส่งผู้บาดเจ็บเข้ามา เป็นชายหนุ่มอายุสิบเจ็ดสิบแปดสองคน พวกเขาเจ็บจนร้องเสียงหลง สีหน้าซีดขาวราวกับกระดาษ หนึ่งคนในนั้นร้องเสียงดังที่สุด เพราะขาของเขาบวมเป่งจนผิดรูป ชัดเจนว่าเขาขาหักแล้ว
